Waarom Canada met Cyle Larin een WK-spits vol tegenstrijdigheden heeft

Canada opent vanavond zijn WK tegen Bosnië, en ergens in dat verhaal loopt een spits rond die Belgische voetbalfans niet zomaar kunnen plaatsen. Cyle Larin was bij Club Brugge nooit de aanvaller die men hoopte te zien, maar zijn loopbaan vertelt tegelijk veel meer dan die mislukte passage alleen.

Een Belgische omweg die jaren in de lucht hing

Larin brak door bij Orlando City en stond toen al op de radar van Belgische clubs. RSC Anderlecht, KV Oostende en KRC Genk hadden belangstelling, maar een overstap naar de Jupiler Pro League kwam er op dat moment niet.

De Canadese spits koos eerst voor Besiktas. Daar had hij wat tijd nodig om zich aan te passen aan het hogere niveau, voor hij alsnog in België belandde. Zulte Waregem huurde hem een seizoen, en net daar begon hij zich nadrukkelijker te tonen.

Na zijn terugkeer in Turkije groeide Larin uit tot een degelijke kracht bij Besiktas. Toen hij zijn contract niet verlengde, vertrok hij transfervrij naar Club Brugge. Eindelijk was daar de stap naar een Belgische topclub, een beweging die in zekere zin al jaren rond hem hing.

Maar in Brugge kwam het nooit echt los. Larin kreeg niet buitensporig veel kansen, al lag het probleem ook in zijn profiel. Als aanspeelpunt was hij niet op zijn best, en hij was niet de spits die een ploeg vanzelf hoger op het veld kon laten voetballen.

Steeds beter in een ander soort voetbal

Club Brugge verhuurde hem aan Real Valladolid, waar hij wél indruk maakte. Dat paste in een patroon dat nadien vaker zou terugkeren: in een ploeg die niet voortdurend dominant moest zijn, kwam Larin makkelijker tot zijn recht. Ook bij RCD Mallorca deed hij het naar behoren.

Zijn passage bij Feyenoord kende dan weer niet hetzelfde succes. Opnieuw liep het moeizamer bij een dominante topclub, waar een spits vaak meer moet doen dan alleen op het juiste moment in de zestien verschijnen. Het maakte zijn carrière niet minder interessant, wel moeilijker in één simpele categorie te vangen.

De voorbije maanden speelde Larin op huurbasis bij Southampton in de Championship. Daar brak hij potten, opvallend genoeg bij een ploeg die zelf bovenin meedraaide. Intussen heeft hij zich definitief aan Southampton verbonden.

Op zijn 31ste heeft Larin zo een parcours opgebouwd met scherpe bochten, mislukte hoofdstukken en toch een degelijk trackrecord. Voor Canada is hij al jaren een vaste waarde: 30 goals in 90 interlands. Tegen Bosnië krijgt hij opnieuw een podium waarop één goede avond plots veel oude indrukken kan herschrijven.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.