Vanhaezebrouck ziet waarom Garcia’s Rode Duivels plots wél overeind bleven

De 1-4-zege tegen de Verenigde Staten was voor Hein Vanhaezebrouck meer dan een sterke uitslag. De voormalige trainer zag vooral hoe Rudi Garcia de Rode Duivels opnieuw dichter bij een herkenbaar evenwicht bracht, na de moeilijke indruk tegen Senegal.

Garcia kiest voor duelkracht in plaats van risico

Vanhaezebrouck vond dat Garcia het tegen de Verenigde Staten “slim heeft aangepakt”. In Het Nieuwsblad wees hij op het grote verschil met de partij tegen Senegal, waar de opstelling volgens hem niet aansloot bij wat de ploeg op het veld nodig had.

Tegen Senegal zag Vanhaezebrouck een te afwachtende ploeg, terwijl er wel veel offensieve en voetballende profielen op het veld stonden. Tegen de Verenigde Staten koos Garcia voor meer verdedigende zekerheid, met Nicolas Raskin en Amadou Onana als spelers die kunnen recupereren, duelleren en het middenveld harder maken.

Die keuze bepaalde ook de manier van spelen. Geen opbouw van achteruit, geen overbodige risico’s, wel de bal vooruit brengen om de hoge druk van de Amerikanen te omzeilen. Voor Vanhaezebrouck zat daar net het verschil: deze keer speelde België naar de kwaliteiten van de gekozen ploeg.

Raskin wordt het gezicht van een ander middenveld

Op de vraag waar die Amerikaanse druk dan gebleven was, nuanceerde Vanhaezebrouck het beeld. Volgens hem zetten de Verenigde Staten vooral druk in de eerste fase van de opbouw, maar veel minder op de tweede bal. Precies daar lag het plan van Garcia.

De Rode Duivels moesten de bal vooruit gooien, het duel aangaan, de tweede bal winnen en daarna aansluiten. In dat scenario kwam Raskin sterk tot zijn recht. Vanhaezebrouck noemde hem “een kraan” en omschreef hem ook als “een pitbull met goeie voeten” die uitstekend leest waar de tweede bal valt.

Ook Youri Tielemans paste volgens Vanhaezebrouck goed in die aanpak. Toch raakt de analyse aan een groter vraagstuk: hoeveel middenvelders kan Garcia tegelijk kwijt? Vanhaezebrouck herhaalde dat er “helaas geen plaats voor vier middenvelders” is, maar dat Raskin volgens hem altijd in de ploeg hoort, net als Hans Vanaken.

Een opvallende zelfkritiek na Senegal

Vanhaezebrouck ging ook opvallend ver in zijn terugblik op Senegal. Hij stelde dat hij zich, samen met andere analisten en zelfs “alle Vlamingen”, verantwoordelijk voelt voor wat er toen gebeurde. Na Nieuw-Zeeland klonk immers breed de roep om vast te houden aan een voetballend middenveld zonder echte brekers.

Volgens Vanhaezebrouck is die teneur de bondscoach bijna “door de strot geramd”. Tegelijk gaf hij aan dat spelen zonder brekers net tegen de natuur van Garcia lijkt in te gaan. Tegen de Verenigde Staten koos de bondscoach opnieuw duidelijker voor zijn eigen visie, met extra verdedigende middenvelders als fundament.

Dat plan werkte, al zag Vanhaezebrouck ook de omstandigheden. De snelle voorsprong hielp België om niet voortdurend van achteruit te moeten voetballen, terwijl de Verenigde Staten volgens hem niet de kwaliteit hadden om dat beeld nog helemaal recht te zetten. Voor Garcia blijft vooral hangen dat zijn ploeg met meer evenwicht plots een stuk steviger oogde.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.