Taravel legt gevoelige keuzes bij Anderlecht op tafel na woelige passage

Bij RSC Anderlecht blijft de passage van Jérémy Taravel meer dan een voetnoot. De Fransman gaat niet verder als trainer, al is een rol als assistent nog mogelijk. Intussen blikt hij scherp terug op wat hij probeerde neer te zetten in een ploeg die volgens hem nog niet klaar was om opnieuw naar de top te stormen.

Een ploeg zonder tijd om te herbeginnen

Taravel sprak met sportief directeur Antoine Sibierski over wat RSC Anderlecht nodig heeft om opnieuw hoger te mikken. Tegenover Het Nieuwsblad geeft hij aan dat die gesprekken niet in dovemansoren vielen. “Hij deelde vaak mijn mening. Dit Anderlecht was nu niet klaar om weer richting de top te klimmen. Al was Sibierski op bepaalde momenten wel tevreden met hoe ik het aanpakte”, klinkt het.

De context waarin Taravel moest werken, was allesbehalve eenvoudig. Hij nam een groep over die al een bewogen seizoen achter de rug had en waarin de tijd om echt te bouwen beperkt bleef. “De spelers hadden voor mij al twee andere coaches gehad en waardeerden dat ik niet elke week een ander tactisch systeem gebruikte”, zegt hij daarover.

Die keuze voor stabiliteit werd een belangrijk deel van zijn verhaal. In een omgeving waar de druk bijna automatisch naar tactische noodgrepen duwt, koos Taravel ervoor om niet voortdurend te schuiven. Dat was geen spectaculaire boodschap, wel een bewuste lijn in een onrustig seizoen.

De keuze voor 4-2-3-1 en de rol van De Cat

Taravel bevestigt dat er stemmen waren om met een vijfmansdefensie te spelen. Toch hield hij vast aan een 4-2-3-1, omdat hij daarin meer houvast zag voor zijn ploeg. Vooral de ontwikkeling van enkele spelers ziet hij als een positief spoor in zijn periode bij paars-wit.

“Ik denk bijvoorbeeld aan Nathan Saliba. Aan de bal had hij problemen in het begin van het seizoen, nu heeft hij begrepen wat zijn beste spel is. Infiltreren in de box zonder bal. Of neem Nathan De Cat. Er was kritiek omdat ik hem als meest offensieve middenvelder liet voetballen, maar hij was wel beslissend met goals en assists”, aldus Taravel.

Die passage raakt aan een gevoelige snaar bij Anderlecht. Jonge spelers krijgen in Brussel snel aandacht, maar even snel ook kritiek wanneer hun rol ter discussie staat. Taravel verdedigt vooral het idee dat sommige keuzes pas later volledig leesbaar worden.

Ook Ali Maamar en Cvetkovic komen in zijn evaluatie nadrukkelijk naar voren. “Ik ben er ook van overtuigd dat Ali Maamar een grote carrière kan maken. Ik weet dat niet iedereen fan is van Ali, maar spelers met zo’n volume zijn gegeerd. Ook Cvetkovic liet zich opmerken op een ongebruikelijke positie”, besluit hij.

Of Taravel straks in een andere rol verbonden blijft aan Anderlecht, blijft open. Zijn terugblik toont vooral hoe dicht sportieve keuzes, jonge talenten en beleidsvragen in Lotto Park op elkaar blijven botsen. De volgende stap van paars-wit zal moeten uitwijzen hoeveel van die ideeën nog blijven hangen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.