Leko-deal zet Sam Baro en Club Brugge lijnrecht tegenover elkaar

De transfer van Ivan Leko naar Club Brugge is bij KAA Gent ontploft als een bom. Niet zomaar een trainerswissel, maar een vertrouwensbreuk die het hele Belgische topvoetbal kan kleuren. Sam Baro zet zwaar in, Club Brugge verdedigt zich: de koude oorlog tussen beide clubs is officieel begonnen.

Baro voelt zich moreel gepakt

In Gent sloeg maandag de verbazing toe toen Club Brugge, kort na de nederlaag op het veld van STVV, ineens afscheid nam van Nicky Hayen en prompt met Ivan Leko aan de haal ging. Nog geen drie dagen later presenteerde KAA Gent al Rik De Mil als nieuwe T1, maar de manier waarop Leko en Club hun deal hebben doorgedrukt, blijft in de Planet Group Arena zwaar nazinderen, zo blijkt uit berichtgeving in verschillende media.

Voorzitter Sam Baro koos er bewust voor om dat ongenoegen luidop te ventileren tijdens de voorstelling van De Mil. Hij hekelde het ontbreken van persoonlijk contact en wees op het droge mailtje waarin enkel werd gemeld dat de opstapclausule zou worden gelicht. “De woorden deontologie, respect en sportieve communicatie hebben in mijn woordenboek een andere definitie dan in hun woordenboek. Over my dead body dat wij op dezelfde manier zouden handelen”, zei Baro scherp. Aan de overkant van de taalstrijd klinkt het helemaal anders: in Brugge benadrukken ze dat de clausule is betaald en dat Leko zelf wilde vertrekken, dus “alles netjes volgens de regels”. Sportief directeur Dévy Rigaux verdedigt de aanpak door te stellen dat Club professioneel en te goeder trouw handelde. Juridisch klopt dat, maar precies in de stijl en de omgang ziet Gent een fundamenteel probleem.

Van Leko naar macht en format

Bij KAA Gent overheerst het gevoel dat het niet alleen sportief, maar vooral moreel in de steek is gelaten. De timing, het gebrek aan persoonlijk contact en de kille zakelijkheid worden in Gent gelezen als een flagrante vorm van respectloosheid. Dat Baro er in één adem aan toevoegt hoe “correct” en persoonlijk hij zelf met Sporting Charleroi communiceerde over Rik De Mil, is veelzeggend: hij positioneert Gent als de volwassen partij, en Club Brugge als de brutale speler aan tafel.

Intussen groeit het conflict uit tot meer dan een ruzie over één trainer. Tussen KAA Gent en Club Brugge is een soort koude oorlog ontstaan: geen advocatenbrieven, geen openlijke boycot, maar het basisvertrouwen is weg. In Pro League-vergaderingen zal elk voorstel uit Brugge door Gent met een andere bril gelezen worden. Dat komt bovenop het recente meningsverschil over het competitieformat, waarbij Gent – samen met onder meer Union en enkele andere clubs – via BAS en BMA de hervorming aanvocht, terwijl Club Brugge, met CEO Bob Madou als drijvende kracht, juist droomt van een klassieke competitie en een BeNeLiga. Madou zit bovendien opnieuw in het bestuur van de Pro League én in de raad van bestuur van de KBVB, terwijl Baro zich profileert als de man die het format wil terugdraaien en via procedures druk durft te zetten.

De Leko-case wordt zo een nieuw hoofdstuk in een bredere strijd over macht, waarden en de toekomst van de competitie. Op korte termijn lijkt de kans klein dat KAA Gent en Club Brugge nog spontaan in hetzelfde kamp belanden bij gevoelige dossiers als mediarechten, competitiehervormingen of een mogelijke BeNeLiga. Tegelijk hebben beide clubs elkaar nodig voor sterke tv-deals, betere Europese verankering en strengere licentiecontroles. Hoe giftig het echt wordt, zal ook afhangen van de supporters: de komende topduels in Jan Breydel en de Planet Group Arena dreigen nu al geladen confrontaties te worden die dit conflict nog lang laten nazinderen.