Achter de schermen groeit het ongemak over de jacht op jonge JPL-talenten

De strijd om jonge voetbaltalenten is geen randfenomeen meer in België. Aan de top van de Jupiler Pro League groeit het besef dat clubs elkaar almaar vroeger en agressiever beconcurreren, terwijl iedereen tegelijk weet dat hij zelf mee aan dat systeem draait.

Een ongemakkelijke waarheid aan dezelfde tafel

Bestuurders van Royal Antwerp FC, Club Brugge, KAA Gent, RSC Anderlecht, Union en KRC Genk gingen bij Het Laatste Nieuws met elkaar in gesprek over wat intussen steeds vaker de talentenoorlog wordt genoemd. Jonge spelers worden op almaar vroegere leeftijd weggehaald uit elkaars jeugdwerking.

Sven Jaecques, CEO van Antwerp, gaf aan dat The Great Old binnenkort opnieuw talenten zal verliezen. Bob Madou, CEO van Club Brugge, reageerde meteen: “Eéntje maar, Sven.” Het antwoord van Jaecques zei veel over de sfeer: “En nog eentje aan Anderlecht. (lacht) Maar goed, we halen er zelf ook weg.”

Daarmee raakte hij meteen de kern. Geen enkele topclub staat volledig buiten het spel. Jaecques stelde dat Antwerp vooral zijn opleiding zo sterk mogelijk wil maken en verdergaat met spelers die honderd procent in het verhaal van de club geloven.

Ook Sam Baro, eigenaar van KAA Gent, erkende dat de clubs elkaar voortdurend pijn doen. “Jij komt eentje halen bij mij, dan pik ik er twee terug”, klonk het. Tegelijk betreurde hij dat jonge spelers zomaar weggehaald kunnen worden.

De vraag waar niemand makkelijk onderuit komt

Jaecques reageerde scherp maar herkenbaar op de bedenking van Baro. “Je bent écht nog nieuw in het voetbal, hé, Sam? Het gebeurt al twintig jaar exact op deze manier”, zei de Antwerp-CEO. Philippe Bormans, CEO van Union, legde daar nog een extra laag bovenop: volgens hem is de talentenstrijd de voorbije vijf jaar “exponentieel” toegenomen.

Bij RSC Anderlecht ziet Kenneth Bornauw vooral het financiële opbod ontsporen. Hij vroeg zich hardop af of er geen oplossingen mogelijk zijn, zoals een salary cap op het allereerste profcontract. In Nederland bestaat volgens hem een gentleman’s agreement om niet te veel in elkaars vijver te vissen.

Bornauw benadrukte dat het op die leeftijd vooral over het sportieve en schoolse traject van kinderen zou moeten gaan. Niet over geld. Niet over makelaars. Die bezorgdheid raakt een gevoelige snaar in een voetbalwereld waarin talent steeds sneller marktwaarde krijgt.

Baro kon zich vinden in zo’n afspraak, maar enkel als iedereen zich er onvoorwaardelijk aan houdt. Zijn vertrouwen in de praktische haalbaarheid klonk beperkt: “Als ik hier rondkijk, vermoed ik dat het in de praktijk niet zal werken.”

Jaecques zag nog een ander probleem. Zelfs als Belgische clubs onderling afspraken maken, blijven buitenlandse machten buiten beeld. “En wat gaat PSV doen, of Manchester City? Zullen zij zich ook aan ons akkoord houden? Natuurlijk niet.”

Daarmee bleef vooral één gevoel hangen: iedereen herkent het probleem, maar niemand gelooft zomaar in een sluitende oplossing. Jaecques vatte het nuchter samen door te wijzen op achterpoortjes. Leg een maximum brutobedrag vast voor een vijftienjarige, en volgens hem wordt er in geen tijd een manier gevonden om die afspraak te omzeilen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.