Garcia krijgt meteen discussie over Vanaken-keuze bij Rode Duivels

Een achterstand tegen Egypte, weinig echte dreiging en een bondscoach die bleef wachten: bij de Rode Duivels hing er tijdens de wedstrijd plots veel meer spanning rond de bank dan rond één enkele gemiste kans. Rudi Garcia greep pas na een uur in, maar net die ingreep deed de discussie helemaal losbarsten.

Garcia wacht, België zoekt naar zuurstof

De Rode Duivels hadden het bijzonder lastig tegen Egypte. Bij de rust stond België 0-1 achter, waardoor heel wat supporters verwachtten dat Garcia meteen zou bijsturen. Die wissels kwamen er echter niet tijdens de pauze.

Dat maakte de start van de tweede helft alleen maar gevoeliger. België moest op zoek naar meer tempo, meer ideeën en vooral meer overtuiging in de laatste zone. Toch bleef de bondscoach aanvankelijk vasthouden aan zijn ploeg.

Pas rond het uur kwam er beweging aan de Belgische kant. Amadou Onana en Timothy Castagne gingen naar de kant, Nicolas Raskin en Maxim De Cuyper kwamen tussen de lijnen. Op papier was dat een duidelijke ingreep, maar het gevoel errond was allesbehalve eenduidig.

Waarom Raskin wel en Vanaken niet?

Vooral de afwezigheid van Hans Vanaken in die eerste wisselbeweging deed de wenkbrauwen omhooggaan. In een wedstrijd waarin België nood had aan rust, passing en herkenbaarheid tussen de lijnen, lag zijn naam bij veel kijkers voor de hand. Garcia koos anders.

Ook Peter Vandenbempt kon die keuze moeilijk plaatsen. “Wel Raskin en niet Vanaken, dat vind ik vreemd. Daar kan je je vragen bij stellen”, klonk het bij de commentator. Het was geen wilde uithaal, wel een vaststelling die perfect samenvatte wat op dat moment bij veel Belgische voetballiefhebbers leefde.

Op X ging de discussie meteen dezelfde richting uit. Een supporter formuleerde het scherp: “Raskin erop? Wat heeft Vanaken Garcia ooit misdaan? En dat zeg ik als Anderlecht-supporter.” Net dat maakte de reactie opvallend: de roep om Vanaken kwam niet alleen uit de vertrouwde hoek.

De frustratie draaide dus niet enkel rond Raskin zelf. Ze ging vooral over het wedstrijdbeeld, de timing en de vraag welk profiel België op dat moment het meest nodig had. Bij een achterstand worden wissels zelden neutraal gelezen, zeker niet wanneer een speler in vorm op de bank blijft zitten.

Kansen zonder echte mokerslag

Intussen begonnen de Rode Duivels wel kansen af te dwingen. Er kwam meer beweging, meer druk en meer aanwezigheid rond de Egyptische zestien. Maar het grote gevaar, de aanval die een wedstrijd doet kantelen, bleef voorlopig uit.

Egypte bleef daardoor in een comfortabeler rol dan België lief was. De Egyptenaren konden achteruit leunen en loerden nadrukkelijk op de counter. Dat hield de wedstrijd in een ongemakkelijke plooi: België moest forceren, maar mocht zich niet laten vangen.

Voor Garcia werd elk voorbijgaand moment daardoor zwaarder. Niet alleen de stand zette druk op zijn keuzes, ook de bank deed dat. Zolang Vanaken bleef zitten en België geen echte doorbraak vond, bleef die ene vraag boven de wedstrijd hangen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.