Jashari weigert Milan-verhaal af te schrijven na moeilijke start

Ardon Jashari trok na amper één seizoen bij Club Brugge al naar AC Milan, een overstap die meteen groot aanvoelde. In Italië loopt zijn verhaal voorlopig minder soepel dan gehoopt, vooral omdat blessures zijn ritme braken. Toch weigert de Zwitserse middenvelder zijn Milan-hoofdstuk nu al in een harde conclusie te duwen.

Een grote stap die nog wringt

Jashari speelde in het seizoen 2024/2025 één jaar voor Club Brugge en zette daarna de stap naar de Serie A. Bij AC Milan staat hij onder contract, maar zijn eerste periode in Milaan verloopt voorlopig met horten en stoten.

Mede door blessures kwam de middenvelder dit seizoen slechts in dertien wedstrijden in de Serie A in actie. Dat maakt zijn situatie gevoelig: de verwachtingen zijn hoog, de speeltijd bleef beperkt en het oordeel rond zulke transfers komt in topvoetbal vaak snel.

In gesprek met Het Laatste Nieuws hield Jashari zijn analyse nuchter. “Als ik tien wedstrijden op rij mijn kans zou hebben gekregen en ik had er niks van gebakken, dan was Milan te hoog gegrepen. Maar dat is niet het geval. Wat me ‘courage’ geeft, is dat ik in een aantal wedstrijden flarden van mijn kwaliteiten kon laten zien”, klonk het.

Die uitspraak zegt veel over de manier waarop hij naar zijn eigen situatie kijkt. Jashari verschuilt zich niet, maar nuanceert wel het beeld van een speler die al volledig beoordeeld kan worden. Voor hem draait het niet alleen om wat er nog ontbreekt, ook om wat er al af en toe zichtbaar was.

Geen excuses, wel een lat die hoog blijft

Afgelopen weekend kreeg Jashari opnieuw een stevige rol. Tegen Genoa stond hij 85 minuten op het veld, een optreden waar hij zelf met dezelfde strengheid naar keek als naar zijn volledige Milan-periode.

“Zondag tegen Genoa was ik goed, maar het was nog niet goed genoeg. Over het waarom, wil ik niet beginnen. Ik zoek nooit excuses of alibi’s. Ik ben niet de gast die klaagt. Vraag dat maar aan elke scheidsrechter of trainer. Wel leg ik de lat altijd hoog. Ik ben nooit tevreden. Ik weet wat ik kan en wat ik nu maar breng.”

Jashari blijft dus balanceren tussen zelfkritiek en vertrouwen. Hij erkent dat zijn huidige niveau nog niet samenvalt met wat hij van zichzelf verwacht, zonder zijn situatie te herleiden tot pech of omstandigheden. Net die toon maakt zijn verhaal interessant: ambitie zonder grootspraak, frustratie zonder klagen.

Zwitsers vertrouwen houdt het verhaal open

Ondanks zijn beperkte aantal wedstrijden werd Jashari opgenomen in de WK-selectie van Zwitserland. Voor een speler die bij zijn club nog zoekende is naar vast ritme, is dat geen detail. Het geeft aan dat zijn status bij de nationale ploeg overeind blijft.

Zelf legt hij de vergelijking met Qatar, waar zijn aanwezigheid voor hem nog anders aanvoelde. “Qatar voelde als een prachtig cadeau, want ik speelde op dat moment nog in Zwitserland. Dat ik toen mocht invallen tegen Portugal, ga ik nooit vergeten. Intussen ben ik volwassen en klaar om mijn verantwoordelijkheid op te nemen. De bondscoach weet exact wat hij aan mij heeft.”

Daarmee verschuift de toon rond Jashari van twijfel naar verantwoordelijkheid. Zijn eerste Milan-maanden blijven onaf, maar hij ziet zichzelf niet als iemand die verdwaald is geraakt. Bij AC Milan ligt de lat hoog, bij Zwitserland is het vertrouwen er nog altijd, en ergens tussen die twee werelden moet zijn volgende stap vorm krijgen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.