Mbark Boussoufa wordt 42: spelmaker die België betoverde bij KAA Gent en Anderlecht

Mbark Boussoufa wordt op 15 augustus 42 jaar. Wie hem op de Belgische velden zag, herinnert zich een kleine spelmaker die altijd ruimte leek te vinden: met een korte dribbel, een scherpe vrije trap of een pass die een aanval plots openbrak. Bij Gent werd zijn talent zichtbaar, bij Anderlecht groeide hij uit tot de regisseur van een kampioenenploeg.

In Gent werd talent plots beslissend

Boussoufa werd geboren in Amsterdam en doorliep de jeugdopleidingen van Ajax en Chelsea. In Londen bleef de stap naar het eerste elftal uit, waardoor hij in 2004 voor België koos. KAA Gent bood hem de speelminuten die hij nodig had. In het Jules Ottenstadion hoefde hij niet lang om het publiek voor zich te winnen.

Hij was amper 1,67 meter groot, maar zijn voetbal nam veel plaats in. Boussoufa hield de bal dicht bij de voet, veranderde snel van richting en zag oplossingen voordat een verdediger het gevaar herkende. Zijn dribbels waren geen losse versiering. Ze maakten ruimte voor een schot, een voorzet of een ploegmaat die vanuit de tweede lijn opdook.

In het seizoen 2005-2006 groeide hij uit tot dé smaakmaker van Gent. Hij werd verkozen tot Profvoetballer van het Jaar, Jonge Profvoetballer van het Jaar en winnaar van de Ebbenhouten Schoen. De Gouden Schoen van 2006 volgde enkele maanden na zijn vertrek, maar droeg nog duidelijk het stempel van wat hij bij de Buffalo’s had laten zien. België had geen aanpassingsperiode meer nodig: iedereen kende Bous.

Dat hij in februari 2016 voor een half seizoen terugkeerde naar Gent, zei veel over de indruk van die eerste passage. De omstandigheden waren veranderd en het vervolg werd niet zo sprankelend als zijn doorbraak, maar de terugkeer bracht hem wel opnieuw naar de club waar zijn profcarrière werkelijk was begonnen.

Anderlecht bouwde zijn aanval rond Bous

In de zomer van 2006 verhuisde Boussoufa naar RSC Anderlecht. Daar volstond mooi voetbal alleen niet. Een spelmaker moest wedstrijden beslissen, prijzen winnen en overeind blijven onder de druk die bij paars-wit hoorde. Boussoufa deed precies dat. Tussen 2006 en 2011 werd hij een vast aanspreekpunt in de aanval en een speler aan wie ploegmaats de bal durfden toe te vertrouwen wanneer een wedstrijd vastzat.

Zijn beste periode kwam rond de landstitel van 2009-2010. UEFA noteerde veertien doelpunten van de aanvallende middenvelder in zijn bijdrage aan dat kampioenschap. Tegelijk bleef hij de man van de laatste pass, de stilstaande fase en de versnelling tussen twee verdedigers. Met de jonge Romelu Lukaku voor zich kreeg zijn spel een krachtig eindpunt: Boussoufa leverde de aanvoer, Lukaku viel de ruimte en het doel aan.

Een van de beelden die zijn Anderlecht-periode samenvatten, kwam op 3 februari 2010. In een geladen thuiswedstrijd tegen Club Brugge stond het kort voor tijd 2-2. Boussoufa schudde zijn bewaker af en haalde hard uit voor de winnende 3-2. Anderlecht liep negen punten uit en zou later dat seizoen zijn dertigste landstitel veroveren. Het was typisch Boussoufa: techniek die op het beslissende moment rendement werd.

Met Anderlecht werd hij tweemaal landskampioen en won hij in 2008 de Beker van België. Individueel verzamelde hij twee Gouden Schoenen, in 2006 en 2010, en werd hij driemaal verkozen tot Profvoetballer van het Jaar. Bij de uitreiking van zijn tweede Gouden Schoen vroeg hij Lukaku naast hem op het podium. Hij maakte duidelijk dat zijn jonge ploegmaat eveneens een groot aandeel had in het succes. Zelfs op een individuele avond bleef het samenspel zichtbaar.

Een Amsterdammer als regisseur van Marokko

Boussoufa koos internationaal voor Marokko. Zijn spel veranderde daardoor niet van aard: ook bij de Atlasleeuwen zocht hij de bal, bepaalde hij het tempo en probeerde hij aanvallers in gunstige posities te brengen. Hij hielp Marokko zich te plaatsen voor het WK van 2018, de eerste deelname van het land in twintig jaar, en maakte deel uit van de ploeg op het eindtoernooi in Rusland.

Zijn interlandloopbaan liep van 2006 tot 2019. Op de Afrika Cup van 2019 bezorgde hij Marokko met een laat doelpunt tegen Zuid-Afrika nog de groepswinst. Na de uitschakeling tegen Benin beëindigde hij zijn periode bij de nationale ploeg. Het was het slot van een internationaal verhaal waarin een in Amsterdam gevormde spelmaker een vertrouwd gezicht van het Marokkaanse elftal werd.

Waarom iedereen die korte dribbel nog ziet

Boussoufa blijft hangen omdat zijn voetbal onmiddellijk herkenbaar was. Hij had geen imposant lichaam of lange sprint nodig om een wedstrijd naar zich toe te trekken. Een lage lichaamshouding, snelle voeten en een blik over de schouder volstonden vaak. Supporters wisten dat er iets kon gebeuren zodra nummer 11 naar binnen draaide of zich achter een vrije trap zette.

Zijn Belgische jaren vormden bovendien meer dan een tussenstop. Gent gaf hem het podium, Anderlecht gaf hem de verantwoordelijkheid en hij gaf beide clubs momenten die nog altijd zonder lange uitleg worden herkend. Op zijn 42ste verjaardag blijft dat de kern van zijn plaats in het Belgische voetbalgeheugen: Mbark Boussoufa maakte schoonheid nuttig en beslissende acties lichtvoetig.

Deze special en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. Onze Scout & Spion zijn de data-experts van VoetbalFocus. Hun artikels combineren correcte feiten met doordachte analyses en scherpe interpretaties.