Van der Elst ziet bij Spanje de sleutel voor zoekende De Ketelaere

Charles De Ketelaere krijgt op dit WK nog altijd het vertrouwen van Rudi Garcia, maar vertrouwen alleen neemt de twijfel niet weg. Terwijl Romelu Lukaku als invaller al twee keer scoorde, groeit rond de Belgische aanval de vraag hoe CDK zijn plaats écht moet invullen.

De druk rond de Belgische aanval neemt toe

Bij de Rode Duivels ligt De Ketelaere voorlopig in de bovenste schuif bij bondscoach Garcia. Alleen heeft de aanvaller zijn draai nog niet helemaal gevonden. Dat maakt zijn situatie gevoelig, zeker op een tornooi waar elke invalbeurt, elke gemiste loopactie en elke wissel zwaarder aanvoelt.

Romelu Lukaku heeft die context nog scherper gemaakt. De spits kwam al als invaller in actie en vond twee keer de weg naar doel. Daardoor klinkt bij een deel van de achterban steeds luider de roep om andere accenten voorin.

Ook Matias Fernandez-Pardo wordt door supporters naar voren geschoven als kandidaat voor een basisplaats. Tegen Senegal werd De Ketelaere al tijdens de rust naar de kant gehaald voor Lukaku. Dat beeld blijft hangen, niet omdat het alles beslist, wel omdat het perfect samenvat hoe dun de marge op dit WK geworden is.

Oyarzabal als onverwacht voorbeeld

Franky Van der Elst ziet voor De Ketelaere een interessante spiegel in Mikel Oyarzabal. De Spanjaard is op dit WK uitgegroeid tot een revelatie met vier doelpunten en doet daarmee mee in de strijd om de topschutterstitel. Volgens Van der Elst ligt net daar een les voor CDK.

In Het Nieuwsblad formuleerde de voormalige Rode Duivel het bijzonder duidelijk: “Ja. Ik dacht meteen: Charles, bekijk die Oyarzabal eens en bestudeer zijn techniek eens. Dat is een meevoetballende spits. Maar wel eentje die ook zijn goals meepakt. Hij heeft eigenlijk een dubbele functie en hij speelt die perfect uit. Daar kan Charles uit leren.”

Oyarzabal hoeft volgens Van der Elst geen grote naam te zijn om van grote waarde te worden. Het gaat hem vooral om de manier waarop de Spanjaard beweegt, zijn moment kiest en toch in de zone komt waar wedstrijden beslist worden. “Het gaat mij dan vooral over de slimmigheid voor doel. Het aanvoelen, het slim zijn en dan het vermogen hebben om kansen af te maken. Hij laat er niet te veel liggen.”

Daar zit de kern van het advies. De Ketelaere is een voetballende aanvaller, iemand die graag in het spel komt en combinaties zoekt. Maar Van der Elst wijst erop dat Oyarzabal niet te ver van het doel wegdrijft en zich net daardoor vaker aanspeelbaar maakt op gevaarlijke plekken.

“Hij beweegt gewoon heel erg goed en slim. Hij maakt zich goed aanspeelbaar voor zijn ploegmaats en haakt niet te ver af. Oké, hij haakt uiteraard wel af, maar hij is ook vaak voor de goal. Terwijl Charles toch te weinig voor doel komt”, klinkt het.

Voor Van der Elst draait de volgende stap van De Ketelaere vooral rond spelintelligentie. Niet rond pure snelheid, niet rond een dribbel vanuit stilstand, maar rond positie kiezen en voelen waar de wedstrijd naartoe kantelt. “Omdat het daar bij hem eigenlijk allemaal rond draait. Hij heeft niet de pure snelheid, niet de pure dribbel vanuit stilstand. Dus hij zal het vooral van zijn positiespel en zijn intelligentie moeten hebben.”

Dat maakt de situatie rond CDK bijzonder boeiend. Garcia blijft hem voorlopig vertrouwen, maar op een WK verschuift de hiërarchie snel wanneer invallers scoren en anderen wachten op hun grote moment. Voor De Ketelaere ligt de opdracht niet in harder roepen om vertrouwen, maar in slimmer aanwezig zijn wanneer de bal richting zestien gaat.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.