De nul tegen Iran legt de grootste WK-zorg van België weer op tafel

Twee WK-wedstrijden, nog altijd geen zege. De 0-0 tegen Iran voelt voor de Rode Duivels zwaarder dan zomaar puntenverlies: het raakt aan een probleem dat België al vaker pijn deed op grote toernooien.

Een gelijkspel dat moeilijker ligt dan het vorige

Na het eerdere gelijkspel tegen Egypte hoopte België zondag tegen Iran op een eerste echte versnelling in dit WK. Die kwam er niet. De wedstrijd eindigde zonder goals en vooral het gebrek aan efficiëntie voor doel zorgt opnieuw voor discussie.

Bij RTBF was Manu Jous opvallend scherp in zijn beoordeling. Het punt tegen Egypte kon volgens hem nog in een bredere context geplaatst worden, maar tegen Iran lag dat anders. “Tegen Egypte was het uiteindelijk een goed punt gezien het wedstrijdverloop en de kwaliteit van de tegenstander. Hier absoluut niet. Dit is een wedstrijd die we gewoon hadden moeten winnen”, stelde hij.

Die frustratie zit niet alleen in het resultaat, maar ook in het gevoel van herkenning. Jous trok de lijn naar eerdere Belgische WK-momenten waarin kansen niet werden afgemaakt. Hij dacht aan de wedstrijd tegen de Verenigde Staten in 2014, “met Beiranvand in plaats van Howard”, en aan het duel met Kroatië op het WK van 2022.

De rode draad is duidelijk: België komt tot mogelijkheden, maar krijgt de bal niet over de lijn. “We creëerden kansen, maar slaagden er opnieuw niet in om te scoren”, klonk het. Op een WK weegt dat soort gemiste efficiëntie zwaarder dan in eender welke andere context.

Het oude ongemak tegen gesloten blokken

Ook Fred Waseige zag een bekende kwetsbaarheid terugkeren. België begon volgens hem nochtans goed aan de partij, maar slaagde er niet in om Iran structureel pijn te doen. De controle vertaalde zich te weinig in echte dreiging.

“Iedereen weet ondertussen dat België moeite heeft tegen een compacte ploeg die goed verdedigt en stevig in de duels zit”, analyseerde Waseige. Volgens hem lukte het de Rode Duivels niet om de Iraanse organisatie uit verband te spelen, ondanks twee kansen die eigenlijk meer hadden moeten opleveren.

Daar wringt het net. Tegen ploegen die laag blijven, weinig ruimte weggeven en elk duel zwaar maken, moet België een oplossing vinden die verder gaat dan balbezit alleen. Op dit moment blijft dat precies het soort wedstrijdbeeld waarin de ploeg moeilijk adem vindt.

Benjamin Deceuninck plaatste het probleem in een bredere reeks. Ook tijdens de kwalificatiecampagne had België het lastig tegen Macedonië en Kazachstan. “We worden nu een beetje geconfronteerd met de realiteit”, zei hij.

Die realiteit komt op een slecht moment. De laatste groepswedstrijd tegen Nieuw-Zeeland wordt daardoor beladen. Deceuninck wees erop dat Thibaut Courtois dit type tegenstander zelf al had benoemd als moeilijk voor België, en voegde eraan toe dat het tegen Nieuw-Zeeland niet anders zal zijn.

Winst lijkt noodzakelijk om de knock-outfase te bereiken. Daardoor verandert de volgende wedstrijd in meer dan een opdracht tegen een op papier haalbare tegenstander. Het wordt een test van herkenning, geduld en koelbloedigheid — precies op de punten waar de Rode Duivels tegen Iran bleven steken.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.