Albert fileert Anderlecht na seizoen vol pijnlijke signalen

Europees voetbal moest RSC Anderlecht wat ademruimte geven na een moeilijk seizoen. En toch bleef vooral de 5-1 op het veld van Union SG hangen: een nederlaag die opnieuw de vraag oproept hoe ver Paars-Wit vandaag echt van zijn vroegere standaard verwijderd is.

Een Europees ticket zonder echte rust

Anderlecht verzekerde zich enkele dagen voor de slotspeeldag van de vierde plaats en het bijhorende Europese ticket. Binnen de context van een turbulent seizoen werd dat resultaat ook als een vorm van opluchting gezien. Alleen kreeg die opluchting nauwelijks tijd om te landen.

De nederlaag bij Union SG kwam hard binnen. Niet alleen door de 5-1, ook door de manier waarop Paars-Wit zich liet wegzetten door een club die de voorbije jaren steeds nadrukkelijker boven de recordkampioen is uitgestegen. In de tweede helft bleef Union bovendien opvallend mild, waardoor de pijnlijke avond nog wat zwaarder aanvoelde.

Dat duel paste in een seizoen waarin Anderlecht op meerdere fronten niet kon overtuigen. De Europese campagne was eind augustus al voorbij, zonder zelfs de League Phase van de Conference League te halen. Ook de bekerfinale, die een keerpunt had kunnen worden, draaide uit op een nieuwe teleurstelling.

Daarbovenop bleef het ook naast het veld onrustig. De strubbelingen rond Wouter Vandenhaute leidden tot een nieuwe structuur aan de top, er volgde opnieuw een trainerswissel en er staat alweer een volgende verandering gepland. Met Antoine Sibierski kwam intussen ook nog eens een nieuwe sportief directeur binnen.

Albert ziet een club zonder kompas

Philippe Albert, drievoudig landskampioen met Anderlecht, spaarde zijn ex-club niet na de afstraffing in Dudenpark. Bij La Tribune noemde hij de prestatie tegen Union ronduit onaanvaardbaar. “De ploeg van Anderlecht was erbarmelijk tegen Union. Ik vond het een schande.”

Voor Albert gaat het verder dan één slechte avond. Hij ziet een patroon dat al jaren aansleept. “Ze worden al 5 à 6 jaar overvleugeld door Union en er kwam geen enkele reactie. Er is een probleem wat betreft mentaliteit én kwaliteit. Deze club is stuurloos.”

Toen hem gevraagd werd om het seizoen van Paars-Wit te beoordelen, liet Albert weinig ruimte voor nuance. “Ik zou ze een 3 op 10 geven en dan ben ik nog mild”, klonk het. Een hard rapport, zeker voor een club die zichzelf nog altijd moet meten aan een rijk verleden.

Hein Vanhaezebrouck plaatste daar bij Sporza een ander perspectief naast. Volgens hem kan het seizoen zelfs vrij degelijk worden genoemd, net omdat Anderlecht vandaag niet meer automatisch tot de absolute top behoort. “Vroeger was Anderlecht de grootste speler van België, maar die wereld bestaat niet meer.”

In die lezing is de vierde plaats geen vanzelfsprekend minimum, maar eerder een realistische doelstelling. Vanhaezebrouck stelde dat Anderlecht tegenwoordig aan een seizoen moet beginnen met de ambitie om vierde te worden. Alles daarboven is volgens die logica een succes.

Precies daar wringt het voor Paars-Wit. Europees voetbal geeft Anderlecht een houvast, maar de kloof tussen de oude status en de huidige realiteit blijft zichtbaar. De komende weken moet blijken of de nieuwe sportieve leiding vooral brandjes blust, of eindelijk opnieuw richting kan geven aan een club die dringend stabiliteit nodig heeft.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.