Lukaku legt vinger op zere plek bij Rode Duivels na Tedesco

Romelu Lukaku heeft zelden zo open gesproken over de Rode Duivels. In een zeldzaam gesprek met Het Nieuwsblad en La Dernière Heure maakt de spits duidelijk dat zijn verhaal bij de nationale ploeg nog niet uitverteld is, al klinkt er tegelijk ook scherpe ontgoocheling over wat er onder Domenico Tedesco is misgelopen.

Een spits die nog niet klaar is

Lukaku debuteerde in 2010 voor België en groeide sindsdien uit tot een van de vaste gezichten van een hele generatie Rode Duivels. Intussen is hij ook de nationale topschutter aller tijden, een status die zijn woorden extra gewicht geeft wanneer hij over de toekomst van de ploeg spreekt.

Ondanks een seizoen dat zwaar werd gekleurd door blessureleed, denkt de 33-jarige aanvaller nog niet aan stoppen als international. Integendeel: Lukaku ziet zichzelf nog jaren in het shirt van de nationale ploeg. De honger is volgens hem niet verdwenen.

“Ik wil na dit WK nog minstens twee grote toernooien afwerken bij de Rode Duivels. De goesting is er nog steeds. Ik verzorg me ook nog, opdat ik lang kan blijven spelen. Ik wil doorgaan tot en met het WK 2030, dan ben ik 37. Nadien is het klaar.”

Die ambitie zegt veel over hoe Lukaku zichzelf nog ziet binnen de nationale ploeg. Niet als iemand die stilaan afscheid neemt, wel als een speler die nog invloed wil hebben op wat komt. Voor een groep die de voorbije jaren door verandering en discussie ging, is dat geen detail.

De littekens van twee pijnlijke toernooien

Lukaku maakte als Rode Duivel grote momenten mee, met het WK van 2018 als emotionele referentie. Tegelijk stond hij ook midden in de mindere hoofdstukken. Op het WK van 2022 zag België zijn toernooi al in de groepsfase eindigen.

Achteraf kijkt Lukaku ook kritisch naar zijn eigen aanwezigheid op dat toernooi. Door zijn blessure had hij er, zo geeft hij aan, eigenlijk niet moeten spelen. Het is een uitspraak die de pijn van die periode nog eens naar boven haalt.

Ook over de passage van Domenico Tedesco blijft de spits niet aan de oppervlakte. Volgens Lukaku wilde men te snel doorselecteren en werden op het EK 2024 keuzes gemaakt die niet juist aanvoelden binnen de groep. Vooral het tactische luik bleef hangen.

“Er was een tactisch plan dat gewoon niet zou werken. Als speler voel je zoiets aan. Dat veroorzaakte frustraties.”

Die woorden raken aan een gevoelig punt bij de Rode Duivels: vertrouwen. Niet alleen in namen of systemen, ook in het gevoel dat spelers geloven in de richting waarin een nationale ploeg wordt gestuurd. Net daar zat volgens Lukaku de breuklijn.

Waarom Henry bleef hangen in de kleedkamer

Lukaku vond Tedesco geen goede keuze. Hij verwijst naar Thierry Henry, die onder Roberto Martinez als assistent-bondscoach werkte en de spelersgroep dus van dichtbij kende. Binnen de selectie werd Henry volgens hem naar voren geschoven als de ideale man.

“Hij was de juiste man. Hij is vertrouwd met de absolute top en zou ons op onze verantwoordelijkheden gewezen hebben, maar ja…”

Dat Lukaku die vergelijking nu zo scherp maakt, geeft zijn woorden extra lading. Hij spreekt niet alleen als recordschutter, maar ook als iemand die al sinds 2010 de temperatuur binnen de nationale ploeg voelt. De boodschap is helder zonder dat ze schreeuwerig hoeft te zijn.

Voor Lukaku is het verhaal bij België dus nog niet klaar. Zijn blik gaat richting WK 2030, zijn oordeel over het recente verleden is uitgesproken, en zijn stem blijft wegen in een ploeg die nog altijd zoekt naar de juiste balans tussen verleden, heden en toekomst.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.