Vandenbempt prikt stevig door kampioenenroes rond Club Brugge

Club Brugge mag dan opnieuw bovenaan staan, de manier waarop die titel tot stand kwam blijft nazinderen. Terwijl Blauw-Zwart wordt geprezen voor een indrukwekkende eindsprint, wijst Peter Vandenbempt op een minder comfortabele waarheid: het kampioenenverhaal was lang niet het hele seizoen even glanzend.

Een titel met een krachtige eindspurt

Zondag krijgt het Belgische voetbalseizoen zijn laatste officiële noot met de Europese barrage tussen KAA Gent en KRC Genk. De grootste prijzen zijn intussen al verdeeld. Union pakte de beker, Club Brugge kroonde zich tot kampioen.

Die titel kwam er vooral dankzij een bijzonder sterke reeks in de Champions’ Play-Off. Club Brugge won acht van zijn tien wedstrijden en haalde 25 op 30. Dat volstond om de competitie naar zich toe te trekken en de discussie over de verdiende kampioen grotendeels te sluiten.

Toch is niet iedereen bereid om alleen naar dat slotstuk te kijken. Peter Vandenbempt legt in Het Nieuwsblad de vinger op wat volgens hem te makkelijk onder de feesttafel verdwijnt: de lange periode waarin Club Brugge niet het niveau aantikte dat van deze kern verwacht mocht worden.

“In de loftuitingen aan het adres van kampioen Club Brugge werd net iets te makkelijk voorbijgegaan aan de zeven maanden waarin die enkel in de Champions League het niveau haalde dat van die peperdure selectie verwacht mag worden”, klinkt het scherp bij Vandenbempt.

De kampioen die lang moest achtervolgen

De bedenking raakt aan een gevoelig punt in Brugge. In de reguliere competitie was Club Brugge lang zoekende en moest het voortdurend achtervolgen op Union. De wisselvalligheid drukte maandenlang op het seizoen.

Die moeizame lijn had ook gevolgen. In december werd Nicky Hayen ontslagen, waarna Ivan Leko het moest overnemen. Maar ook na die trainerswissel kwam de machine niet meteen op kruissnelheid.

Volgens Vandenbempt duurde het tot de tweede helft tegen KV Mechelen voor Club Brugge echt loskwam. Hij verwijst daarmee naar de 6-1-zege tegen Malinwa op speeldag 34, het moment waarop Blauw-Zwart eindelijk de schwung vond die later beslissend zou blijken.

“In de competitie was het – ook na de intrede van Ivan Leko – wachten tot de tweede helft tegen KV Mechelen eer Club écht op dreef kwam”, stelt Vandenbempt. Hij voegt daar nog een harde balans aan toe: “Het aantal waardeloze matchen van de kampioen onderweg is groot, acht nederlagen wijzen ook al niet op grote weelde.”

Dat maakt de titel van Club Brugge niet minder officieel en ook niet minder verdiend binnen de regels van de competitie. Wel zorgt het voor een bredere lezing van het seizoen. Een kampioen kan dominant eindigen en tegelijk maandenlang vragen oproepen.

Voor Club Brugge blijft vooral de eindstreep tellen. Voor de buitenwereld blijft de weg ernaartoe minstens even interessant, zeker bij een kern waarvan de lat zo hoog ligt. Net daar wringt de analyse van Vandenbempt: niet bij de prijs, wel bij de prijs van al het wachten.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.