Taravel schuift met pionnen: Kana geeft Anderlecht nieuwe balans

Anderlecht liet tegen Union SG bij momenten een sterke eerste helft zien, en toch stond paars-wit aan de rust achter. Na de rode kaart voor Killian Sardella kantelde het verhaal, maar één keuze van Jérémy Taravel gaf tegelijk een interessante richting voor wat komt.

Kana als schakel op het middenveld

Anderlecht begon met vertrouwen aan de partij tegen Union SG en toonde voor de pauze meer grip dan de ruststand deed vermoeden. Die basis viel na de uitsluiting van Killian Sardella grotendeels weg in de tweede helft. Volgens verschillende media zat er in de aanpak van Taravel wel een opvallend ‘experiment’ dat meteen stof tot nadenken geeft.

Enric Llansana bleef met een lichte blessure in de tribune, al zou hij opnieuw inzetbaar zijn tegen Club Brugge. De Nederlander werd in deze wedstrijd allesbehalve gemist, want Marco Kana bracht een ander soort stabiliteit op het middenveld. Met hem in de as kwam er meer balvastheid, en tegelijk ook meer voetballend initiatief in de opbouw.

Kana nam daarbij veel verantwoordelijkheid in balbezit en zorgde voor voetballend vermogen, terwijl Sardella achterin de passes tussen de linies durfde te spelen. Dat profiel past bij wat vaak aan Neerpede-talenten wordt toegeschreven: lef in de passing en durf om vooruit te denken. Het gevolg: een eerste helft waarin Kana duidelijk aanwezig was en Anderlecht makkelijker in zijn spel kwam.

Schorsing Sardella zet puzzel op scherp

De verschuiving had ook impact op Nathan Saliba. In een rol waarin hij veel kan lopen, ruimtes kan dichtlopen en verticaal kan spelen, leek hij beter tot zijn recht te komen. Toen Nathan De Cat uitviel, kwam Saliba vaker aan de bal, iets wat minder bij zijn sterktes aansluit. Met Kana als draaischijf kantelde dat: Kana kwam aan 73 baltoetsen, Saliba aan 51, en dat hielp Anderlecht om het spel beter te laten vloeien.

Er bleven tegelijk duidelijke werkpunten. Tussen Kana en Saliba zijn de automatismen nog niet vanzelfsprekend, en dat werd pijnlijk zichtbaar bij de twee tegengoals in de eerste helft, waarbij er te veel ruimte tussen beiden lag. Net daar ligt de uitdaging: de meerwaarde in balbezit vasthouden zonder de controle bij balverlies kwijt te spelen.

De komende opdracht wordt extra delicaat door de schorsing van Sardella. Daarmee verdwijnt achteraan een speler die die verticale passes durft te geven. Kana kan dat ook, maar Lucas Hey en Mihajlo Ilic hebben dat minder in hun spel, al zou Ilic het nog het meest aandurven van die twee. Tegen Club Brugge zal Taravel dus moeten kiezen: krijgt het experiment een vervolg, eventueel met Nathan De Cat in de basis, en wie betaalt dan de prijs?

Als Anderlecht de lijn van die sterke eerste helft wil doortrekken, lijkt één ding alvast duidelijk: de oplossing zit niet alleen in namen, maar vooral in wie het spel durft open te breken.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.