Rode Duivels botsen onder Van Bommel opnieuw op hetzelfde middenveldprobleem

De Rode Duivels wonnen met 3-0 van Turkije, maar de ruime score deed het debat over het Belgische middenveld niet verdwijnen. Mark van Bommel koos opnieuw voor Kevin De Bruyne, Youri Tielemans en Hans Vanaken samen, een combinatie die België volgens de analyse te weinig controle gaf tegen een betere tegenstander.

Dezelfde bezorgdheid als op het WK

Het voorbije WK eindigde voor de Rode Duivels in de kwartfinale, een resultaat dat als positief werd beschouwd. Toch bleef de invulling van het middenveld een terugkerend gesprekspunt. Rudi Garcia gaf Hans Vanaken veel speelkansen, zeker nadat een groot deel van de Gouden Generatie was afgehaakt.

Vanaken kreeg lange tijd te maken met stevige concurrentie op zijn beste positie. Kevin De Bruyne bleef er de speler met het hoogste individuele niveau, terwijl Youri Tielemans als aanvoerder eveneens een vaste waarde was. Het probleem zit dus niet in de afzonderlijke kwaliteiten van dat trio, wel in de gezamenlijke balans wanneer België tegenover een ploeg staat die fysiek en intensiteit op het middenveld kan leggen.

Dat werd op het WK al zichtbaar tegen Senegal. Garcia begon toen met De Bruyne, Tielemans en Vanaken, nadat die formule eerder tegen Nieuw-Zeeland wel had gewerkt. Tegen Senegal verloor België echter de greep op het centrum en kwam het 0-2 achter. Na ongeveer een uur stuurde de bondscoach bij, waarna de Belgen met 3-2 alsnog wonnen.

Die wedstrijd maakte duidelijk dat de drie creatieve middenvelders elkaar niet vanzelf aanvullen. De Bruyne en Tielemans denken van nature aanvallend, terwijl Vanaken vooral tussen de lijnen zijn waarde heeft. Wanneer geen van hen eerst de verdedigende organisatie bewaakt, worden zij ook gedwongen taken op te nemen die minder bij hun sterktes passen.

Lavia bracht tegen Turkije het nodige evenwicht

Van Bommel gebruikte tegen Turkije dezelfde middenveldbezetting. België won met 3-0, maar volgens de analyse gaf die uitslag een te gunstig beeld van de partij. Turkije kreeg ruimte en de Belgen werden geregeld overlopen in het middenveld. Kevin De Bruyne maakte met twee klasseflitsen een groot verschil, maar zijn individuele uitblinkersrol loste het structurele probleem niet op.

De controle kwam er pas meer toen Roméo Lavia in de ploeg verscheen. Zijn profiel zorgt voor een ander evenwicht: hij denkt eerst aan zijn defensieve opdracht, zonder dat België daarom aan voetballend vermogen moet inboeten. Lavia kan ook creatieve passes versturen, waardoor De Bruyne hoger op het veld kan worden aangespeeld.

Nicolas Raskin bewees op het WK eveneens dat hij die rol kan invullen. Hij hoorde daar in de ploeg en presteerde volgens de analyse telkens sterk. Zowel Raskin als Lavia biedt een antwoord op het centrale vraagstuk: tegen sterkere tegenstanders heeft België een middenvelder nodig die het verdedigende evenwicht bewaakt.

De discussie die Garcia eerder kreeg, komt daardoor opnieuw op tafel onder Van Bommel. Vanaken, Tielemans en De Bruyne kunnen samen tegen kleinere tegenstanders een oplossing zijn, maar de wedstrijden tegen Senegal en Turkije wijzen volgens deze analyse in dezelfde richting. Wie van hen samen opstelt, heeft daarnaast een defensief ingestelde middenvelder nodig.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.