Rai Vloet spreekt na vrijlating: tweede kans blijft beladen

Rai Vloet is opnieuw op vrije voeten na twintig maanden gevangenisstraf, maar de schaduw van het verleden blijft zwaar. De ex-speler van STVV wil nu voor het eerst publiek woorden geven aan schuld, grenzen en de vraag of voetbal nog een plaats voor hem heeft.

Eerste woorden na twintig maanden

Vloet, 31 intussen, zat een celstraf uit na een fataal verkeersongeval waarbij de 4-jarige Gio Roos om het leven kwam. De middenvelder droeg in zijn carrière ook kort het shirt van STVV, waar hij twee wedstrijden speelde. Volgens Tubantia brengt hij nu voor het eerst zijn verhaal naar buiten.

In dat relaas erkent Vloet dat de woede rond zijn naam begrijpelijk is. “Ik begrijp dat mensen boos zijn. Mijn familie was dat ook. Zij konden me die dag net zo verfrommelen als de rest, maar hebben me daarna altijd gesteund”, zegt hij. Tegelijk beseft hij hoe permanent het stigma geworden is: “Je hoeft mijn naam maar te googelen en het eerste wat je ziet, is dat verhaal.”

Hij wil daarbij één punt nadrukkelijk benoemen. “De ouders zijn de grootste slachtoffers van dit alles. Het is een gruwelijke fout geweest, die avond.” Over rechtstreeks contact met de familie is hij duidelijk: dat is er niet geweest, en dat kan ook niet. “Er is een eenzijdig contactverbod. Ik mag geen contact zoeken. Maar als zij ooit openstaan voor een gesprek, ben ik daar altijd toe bereid.”

Voetbaldroom botst op realiteit

De gevangenis bracht, in zijn woorden, ook een vorm van rust. Hij leerde er schaken en koken, en voetbal bleef een uitlaatklep. “Dat waren leuke partijtjes. Een soort straatvoetbal. Daar waren genoeg manieren om jezelf fit te houden.” Die routine lijkt voor hem verbonden met een grotere drijfveer: ooit weer profvoetballer zijn.

Vloet speelde zijn laatste wedstrijd op 1 juni 2024, in dienst van het Russische FC Oeral. Na het ongeval verliet hij Nederland om te voetballen voor FC Oeral en FC Astana. Een terugkeer naar zijn thuisland ziet hij momenteel niet als evident. “Ik zou het wel willen, maar er is geen directeur die dat aandurft”, zegt hij. In gesprekken die hij voerde, hoorde hij naar eigen zeggen dat zijn sportieve waarde niet het probleem is, wel alles errond: reacties van fans, sponsors, de raad van commissarissen en de media.

Daarom richt hij zijn blik op het buitenland, zonder grote eisen. “Ik ben niet in de positie dat ik kan kiezen”, klinkt het. Het is een zin die meteen samenvat hoe een carrière kan verdergaan, terwijl de gevolgen van één avond blijven doorwegen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.