Onana krijgt de wind van voren na Belgische valse start tegen Egypte

De WK-start van de Rode Duivels moest maandagavond vertrouwen brengen, maar tegen Egypte kwam vooral onrust bovendrijven. België zocht naar ritme, vond amper snelheid aan de bal en zag Amadou Onana al na 45 minuten uitgroeien tot het gezicht van de frustratie.

Een openingshelft die meteen vragen oproept

Openingswedstrijden en de Rode Duivels: het blijft een lastige combinatie. Ook op het historische WK van 2018 ging het in de eerste match tegen Panama aanvankelijk moeizaam. Een stroeve start hoeft dus niet automatisch een slecht voorteken te zijn.

Alleen voelde de eerste helft tegen Egypte wel bijzonder broos aan. België had veel balmomenten, maar te weinig richting. De slordigheden stapelden zich op en het tempo lag te laag om de Egyptische organisatie echt uit elkaar te spelen.

Grote Belgische kansen bleven voor de rust schaars. Egypte gaf weinig weg, hield de ruimtes goed dicht en prikte zelf bij momenten gevaarlijk tegen. Dat maakte de Belgische onmacht nog zichtbaarder.

Vlak voor de eerste drankpauze kreeg Emam Ashour te veel tijd en ruimte om uit te halen. Zijn harde knal liet Thibaut Courtois kansloos. Niet veel later moest de Belgische doelman opnieuw stevig ingrijpen om een tweede Egyptische treffer te vermijden.

Onana wordt mikpunt van frustratie

Op X bleef de teleurstelling niet lang onder de oppervlakte. Verschillende Rode Duivels kregen kritiek, onder wie Thomas Meunier en Timothy Castagne, die volgens veel volgers te veel ruimte weggaven op de flanken.

Ook Jérémy Doku en Leandro Trossard kwamen maar moeilijk in hun wedstrijd. Pas in de slotfase van de eerste helft lieten zij zich nadrukkelijker gelden, maar tegen dan had België al een helft achter de rug die vooral wrang aanvoelde.

Toch richtte de scherpste kritiek zich op Onana. De middenvelder van Aston Villa speelde erg voorzichtig in balbezit en koos vaak voor de breedte. Net op een avond waarop België snakte naar versnelling, viel dat extra op.

Ook fysiek drukte Onana volgens veel supporters te weinig zijn stempel, zeker gezien zijn profiel en gestalte. Daardoor klonk op sociale media al snel de roep om Hans Vanaken, die door verschillende volgers als mogelijk alternatief werd genoemd.

Een van de reacties op X vatte die onvrede scherp samen: “Il faut faire sortir ONANA à la mi-temps et mettre Vanaken , Amadou est souvent à contre temps et sont jeu sans ballon est horrible aujourd’hui”.

De eerste barst in het Belgische gevoel

Het blijft natuurlijk maar één helft voetbal. Grote toernooien leven van nuances, van momenten en van aanpassingen. Maar precies daarom komt zo’n begin harder binnen: op een WK wordt elke aarzeling groter, elke gemiste versnelling luider.

Voor België ligt de gevoeligheid vooral in het middenveld. Daar moet controle samengaan met durf, zekerheid met verticaliteit. Als die balans zoek raakt, krijgt de rest van de ploeg het vanzelf moeilijker.

Onana zal weten dat de blik vanaf nu scherper staat. Niet omdat één zwakke helft een toernooi definieert, wel omdat bij de Rode Duivels de marge voor twijfel altijd klein is. Zeker wanneer een openingsavond niet als een startschot voelt, maar als een waarschuwing.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.