Hazard legt vinger op RSCA-wonde: waarom het zo moeilijk blijft

Thorgan Hazard draait een sterk seizoen, maar voelt tegelijk waar het bij RSC Anderlecht wringt. In een open analyse benoemt hij wat er ontbreekt en waarom het voor RSCA zo lastig blijft om week na week hetzelfde niveau te halen.

Zo verklaart Hazard het

Hazard ging in gesprek met een journalist die schrijft voor de website van Gianluca Di Marzio dieper in op de situatie bij RSC Anderlecht. De flankaanvaller merkt dat het elftal dit seizoen opnieuw niet richting landstitel koerst, en koppelt dat aan een terugkerend probleem dat volgens hem al langer speelt.

“Simpel antwoord: we missen consistentie”, zegt Hazard. “Soms spelen we een geweldige eerste helft, maar zakken we in de tweede helft in. Of andersom.” Voor hem is dat geen detail, maar een patroon dat wedstrijden doet kantelen op momenten waarop een topploeg net controle hoort te houden.

Daarnaast wijst Hazard naar de samenstelling van de kern. Hij spreekt over een jarenlang “komen en gaan” van spelers, met nieuwkomers die tijd nodig hebben om elkaar te vinden. “Het is moeilijk om van de ene op de andere dag een goede samenwerking te vinden”, klinkt het. Volgens hem ontstaan automatismen pas wanneer spelers elkaar leren begrijpen en op elkaar beginnen anticiperen.

Realiteit van de top

Hazard schuift ook de economische logica van het moderne voetbal naar voren. Wanneer er voor een goeie speler een goed bod binnenkomt, is dat volgens hem vaak iets wat een club moet aanvaarden “om te overleven”. Die realiteit maakt het voor Anderlecht extra ingewikkeld: de ploeg moet telkens opnieuw bouwen, terwijl de verwachtingen hoog blijven.

In dat verhaal past ook zijn verwijzing naar spelers die er niet meer zijn om mee voor goals te zorgen, zoals Kasper Dolberg en Anders Dreyer. Het legt de lat meteen hoger voor wie overblijft, zeker in matchen waarin efficiëntie het verschil maakt. Hazard benadrukt dat het acclimatisatieproces sneller moet, zodat de kwaliteiten en loopacties van nieuwkomers meteen beter benut worden.

Over het Anderlecht van vroeger is Hazard duidelijk: leven in het verleden helpt niet. Hij schetst het contrast scherp: waar de club vroeger zelfs met fouten nog wedstrijden kon winnen, kan vandaag “de kleinste fout al leiden tot verlies”. Net daarom ziet hij het herwinnen van vertrouwen als een noodzakelijke stap om het tij te keren.

Een trofee blijft wel een concreet doel. Hazard zegt dat hij “dolgraag” een prijs wil pakken met RSCA en herinnert eraan dat de club de voorbije twee jaar dicht bij landstitel en bekerwinst stond. Tegelijk erkent hij dat het steeds moeilijker wordt, omdat er ploegen zijn die beter zijn uitgerust om titels te winnen.

Als voorbeeld haalt hij Union aan: een ploeg met een kleiner budget, maar wel met consistentie, defensieve soliditeit en meer ervaring. In die context wordt het voor Anderlecht vooral zaak om stabiliteit op te bouwen, zodat één mindere fase niet meteen de hele wedstrijd onderuit haalt.

Volgens Hazard ligt de sleutel uiteindelijk in samen vooruitgaan: blijven vechten, elkaar beter leren lezen op het veld en de marge op fouten verkleinen—precies daar waar het verschil tussen meedoen en echt winnen vandaag vaak zit.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.