Na de Senegal-thriller groeit de druk op Garcia: schuiven Vanaken en De Ketelaere uit beeld?

De comeback tegen Senegal gaf de Rode Duivels lucht, maar geen rust. In de achtste finales van het WK 2026 wacht de Verenigde Staten, en net na zo’n knotsgekke kwalificatie wordt de vraag ongemakkelijk: durft Rudi Garcia zijn ploeg opnieuw open te breken?

De opluchting maskeert niet alles

De wedstrijd tegen Senegal zal blijven hangen als een van de meest onwaarschijnlijke comebacks uit de recente Belgische voetbalgeschiedenis. Zo’n avond kan een ploeg dragen, zeker op een toernooi waar emotie en momentum vaak even zwaar wegen als tactiek.

Maar precies daarin schuilt het gevaar. Wie alleen naar de kwalificatie kijkt, mist hoeveel er onderweg fout liep. Garcia en zijn staf kregen tegen de Africa Cup-finalist meer dan genoeg signalen dat de Belgische basisformule niet zomaar overeind bleef.

Na de pauze ging het beter, vooral door de inbreng van verschillende invallers. Toch kreeg België pas echt vat op de match na de late aansluitingstreffer van Romelu Lukaku. Tot dat moment werden de Duivels op meerdere vlakken overklast door een Senegal dat fysiek én technisch sterker oogde.

Op papier lijkt de Verenigde Staten een minder zware tegenstander dan Senegal. België won in maart nog met duidelijke 2-5-cijfers in een onderling oefenduel. Alleen is de ploeg van Mauricio Pochettino sindsdien gegroeid en maakt het co-gastland op dit WK indruk met fris, direct voetbal.

De afwezigheid van topschutter Folarin Balogun is een serieuze aderlating voor de Amerikanen. Toch verandert dat weinig aan de Belgische opdracht. Als de Duivels opnieuw zo lang zoeken naar controle, kan ook deze achtste finale bijzonder verraderlijk worden.

Saintfiet ziet een ander middenveld

Tom Saintfiet verwacht dat Garcia niet om ingrepen heen kan. Bij Sporza Daily gaf de Belgische trainer en analist aan dat hij tegen Senegal al anders was begonnen. “Ik had tegen Senegal al gestart met Onana en zonder Vanaken. Ik hou er niet van dat je zou moeten vasthouden aan een winning team, zeker niet op zo’n toernooi.”

Voor de partij tegen de VS schuift Saintfiet een middenveld met Youri Tielemans, Nicolas Raskin en Kevin De Bruyne naar voren. Dat zou meteen betekenen dat Hans Vanaken zijn basisplaats verliest. Niet als statement om het statement, wel vanuit het idee dat België meer dynamiek en evenwicht nodig heeft.

Ook voorin zou Saintfiet durven bijsturen. Hij pleit voor Diego Moreira in de basis en blijft ook aandringen op Matias Fernandez-Pardo. “De Amerikanen gaan aanvallen en dan kan je de snelheid van Pardo en Doku gebruiken”, klonk het.

In dat scenario dreigt ook Charles De Ketelaere naast de ploeg te vallen. Saintfiet zou bovendien Lukaku niet vanaf de aftrap gebruiken, maar bewaren voor de slotfase. “Lukaku zou ik achterwege houden voor de laatste 30 minuten. Dat werkt altijd.”

Achterin kijkt Saintfiet eveneens naar een andere oplossing. Centraal verkiest hij Nathan Ngoy boven Arthur Theate, met Brandon Mechele als mogelijke partner. “Theate is te chaotisch. Als we met Ngoy-Mechele hadden gespeeld, denk ik niet dat we die tegengoals tegen Senegal pakken.”

Garcia hoeft zijn ploeg niet te straffen voor een gewonnen thriller, maar hij moet wel kiezen welk België hij tegen de VS wil zien. Het elftal dat tegen Senegal lang achter de feiten aanliep, of het elftal dat pas na ingrepen tempo, lef en grip vond.

Dat maakt deze dagen richting de achtste finale bijzonder geladen. De kwalificatie is binnen, de emotie is groot, maar de marge voor romantiek wordt kleiner. Op een WK overleef je soms met karakter; daarna moet de ploeg ook weer kloppen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.