België botst op Iran, De Cuyper op zichzelf: gemiste kansen wegen door

Voor Maxim De Cuyper voelde de 0-0 tegen Iran als meer dan zomaar puntenverlies. De linksachter kreeg de ruimte, de kansen en het moment om de Rode Duivels uit een lastige WK-avond te trekken, maar bleef achter met het soort frustratie dat nog lang blijft nazinderen.

Garcia grijpt terug naar meer aanvalskracht

De Rode Duivels wachten na twee wedstrijden op het WK nog altijd op hun eerste zege. Tegen Iran kwamen ze niet verder dan een brilscore, ondanks voldoende mogelijkheden om de wedstrijd open te breken.

De terugkeer van De Cuyper in de basis was daarbij geen detail. Tijdens de kwalificatiecampagne was de vleugelback van Brighton een vaste waarde op links, maar in de eerste groepswedstrijd koos bondscoach Rudi Garcia plots voor Timothy Castagne. Die keuze moest vooral meer defensieve zekerheid brengen.

Tegen het lage blok van Iran lag de opdracht anders. België had nood aan loopvermogen, diepgang en voeten die buitenom durfden gaan. Garcia schoof opnieuw en De Cuyper kreeg zijn plaats terug.

Van meerwaarde naar gemiste kans

De voormalige jeugdspeler van Club Brugge bracht ook wat van hem verwacht werd. Zijn rushes op links zorgden voor dreiging en hij dook meer dan eens op in zones waar België gevaarlijk kon worden. Alleen ontbrak precies daar de beslissende toets.

Garcia vatte het na de match scherp samen. “Maxim De Cuyper had zelfs topschutter van het toernooi kunnen zijn vanavond”, klonk het bij de bondscoach. Het was een uitspraak die tegelijk zijn offensieve impact en zijn pijnlijke inefficiëntie blootlegde.

Bij De Cuyper zelf zat de teleurstelling diep. “Ik had gewoon moeten scoren en dan hadden we nog minstens 2 of 3 keer gescoord, denk ik. Het was ook zo’n dag waarop de keeper alles pakte wat in zijn buurt kwam. De kansen waren groot genoeg. Ik sta hier met een k*tgevoel”, zei hij bij Sporza.

Die ene redding blijft hangen

Vooral de fase bij het begin van de tweede helft zal blijven malen. De Cuyper kwam van dichtbij in scoringspositie, maar Alireza Beiranvand hield Iran met een spectaculaire redding overeind. Het was het soort moment waarop een WK-wedstrijd kan kantelen.

De Cuyper zocht nadien niet naar uitvluchten. “Hoe het komt dat ik die kansen niet binnenschoot? Geen idee. Ik doe het niet met opzet, hé. Natuurlijk wil ik die bal gewoon tegen de touwen schieten. Het is positief dat ik op de goeie plaats sta, maar die bal moet gewoon binnen.”

Net daarin zit de dubbelheid van zijn avond. De Cuyper bewees waarom hij tegen een defensieve tegenstander waardevol kan zijn, maar België had meer nodig dan goede loopacties en juiste posities. In een WK-context blijft alleen de bal die niet binnengaat echt hangen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.