Club Brugge-aanvoerder Vanaken was bij PSV al een fanatieke winnaar

Hans Vanaken staat bij Club Brugge symbool voor rust en overzicht, maar in zijn jeugd bij PSV Eindhoven was hij al even gedreven als vandaag. Voormalige ploeggenoten herinneren zich een technisch sterke middenvelder die elk spelletje wilde winnen en een nederlaag moeilijk kon loslaten.

Vanaken zocht altijd de competitie op

Vanaken trok op zijn tiende naar Eindhoven en kwam er terecht in de jeugdopleiding van PSV. Hij bouwde er aan zijn voetbalopleiding, maar vormde er ook een hechte vriendengroep met andere Belgische talenten. Vincent Van Loon, destijds zijn ploeggenoot, zag die drang om te winnen al dagelijks terugkomen.

Op De Herdgang stonden twee stenen pingpongtafels, waar de jonge spelers volgens Van Loon in weer en wind voetbalpingpong speelden. Vanaken was er steevast te vinden. “Hans speelde niet alleen zijn leeftijdsgenoten naar huis, maar ook oudere spelers. Zelfs van de trainers won hij. Toen al zag je hoeveel techniek en rust hij had.”

Die herinneringen komen uit een terugblik van Het Laatste Nieuws, waarin verschillende mensen uit Vanakens PSV-periode aan het woord komen. Het beeld is opvallend herkenbaar: ook als aanvoerder van Club Brugge laat Vanaken zich op het veld zelden meeslepen door de hectiek, terwijl zijn invloed op het spel groot blijft.

Rust betekende voor Vanaken evenwel nooit onverschilligheid. Gregory Van Nooten, eveneens een Belgische jeugdvriend, herinnert zich vooral hoe fel de middenvelder reageerde op verlies. “Hans was toen al een héél slechte verliezer. Die passie en de wil om te winnen, dat zat er in die tijd al in. Hij was nooit van iets onder de indruk. Alleen wanneer hij verloor, zag je dat het veel met hem deed.”

Controllers vlogen bij verlies door de kamer

De competitiedrang beperkte zich niet tot het veld of de pingpongtafel. Vanaken en zijn vrienden speelden urenlang Pro Evolution Soccer op de PlayStation. Ook daar wilde hij niet wijken. “O wee als hij verloor, dan vlogen de controllers door de kamer. En dan moest je hem het eerste halfuur ook niet vragen om nog eens te spelen”, vertelt Van Loon.

Naast die vurigheid zagen zijn jeugdtrainers vooral een speler die het spel al vroeg las. Rini de Groot, toen jeugdcoördinator bij PSV, omschrijft Vanaken als een stille leider. “In zekere zin was hij toen al een leider. Niet met zijn mond, maar met zijn manier van spelen. Hij was heel slim en intelligent.”

De Groot zag een rustige jongen die sprak wanneer dat nodig was. Van Duren, die Vanaken zowel in zijn eerste als laatste PSV-seizoen onder zijn hoede had, wijst op een andere belangrijke ontwikkeling. Vanaken beschikte niet over uitzonderlijke snelheid en leerde daardoor sneller denken. Hij gebruikte hem als nummer vier en als nummer tien en herinnerde zich vooral hoe makkelijk hij met de bal omging.

Een bijzondere terugkeer naar zijn jeugdclub

De terugblik krijgt extra betekenis omdat Vanaken met Club Brugge tegenover PSV staat op de vierde speeldag van de competitiefase van de Champions League. Voor de Brugse aanvoerder is het een confrontatie met de club waar zijn voetbalopleiding een beslissende vorm kreeg.

De verhalen uit Eindhoven tonen vooral dat de kalmte van Vanaken en zijn honger naar winst altijd samen zijn gegaan. Zijn jeugdvrienden zagen een speler die nederlagen vervelend vond, maar ook al begreep hoe techniek, overzicht en snel denken hem op het veld een voorsprong konden geven.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.