Hasi mist Anderlecht-cultuur en wijst op langdurig werk Club Brugge

Besnik Hasi ziet een groot verschil tussen zijn laatste passage bij RSC Anderlecht en de club die hij van vroeger kende. De voormalige trainer van paars-wit mist korte beslissingslijnen, stelt dat de Anderlecht-cultuur verdwijnt en verwijst naar het jarenlange werk achter het succes van Club Brugge.

Hasi mist daadkracht bij Anderlecht

Hasi blikte terug op zijn periode bij RSC Anderlecht, waar hij uiteindelijk werd ontslagen. Intussen staat hij met de Turkse promovendus Amedspor aan de leiding in de Süper Lig, maar zijn ervaringen op Neerpede blijven hem duidelijk bij.

In gesprek met Het Nieuwsblad maakte Hasi het verschil met eerdere jaren concreet. “Vroeger hadden wij korte lijnen, als er beslist moest worden. Bam, bam, beslist. Nu is het een komen en gaan van mensen. Mensen met kennis, ja. Maar de werkethiek en -omstandigheden ontbreken. De Anderlecht-cultuur verdwijnt”, aldus de trainer.

De kritiek van Hasi richt zich dus niet op een gebrek aan kennis bij de mensen die vandaag rond de club werken. Hij ziet vooral een organisatie waarin beslissingen volgens hem minder snel en minder vanzelfsprekend tot stand komen. Dat raakt voor hem aan de eigenheid van Anderlecht.

Neerpede is volgens Hasi te druk geworden

Ook de dagelijkse werking op Neerpede noemt Hasi een pijnpunt. Hij vindt dat er te veel volk aanwezig is en wijst daarbij op de verschillende geledingen die er samen opereren: de A-kern, de U23 met staf, de vrouwenploeg en de medewerkers die er hun bureaus hebben.

Volgens Hasi zorgt die drukte voor een omgeving waarin mensen elkaar voortdurend kruisen. “Het is er altijd druk. Zo druk dat ik me soms afvroeg: ‘Heb ik die mens nu al goeiendag gezegd of niet?’”, vertelde hij. Voor de A-ploeg ziet hij daarom een duidelijke oplossing: die moet volledig apart kunnen werken, weg van Neerpede.

Hasi koppelt die organisatorische bedenking ook aan het sportieve verleden van de club. Hij noemt de ploeg onder Ariël Jacobs, met spelers als Jovanovic, Mbokani en Biglia, de laatste echt sterke Anderlecht-ploeg. Na 2013 begon het volgens hem sportief te slabakken.

Club Brugge als voorbeeld van geduld

In zijn terugblik trok Hasi ook de vergelijking met Club Brugge. Anderlecht heeft volgens hem te lang aangenomen dat er geen concurrentie zou zijn. Het huidige succes van blauw-zwart is voor hem dan ook niet het resultaat van enkele seizoenen, maar van een langere opbouw.

Daarmee legt Hasi een scherpe tegenstelling bloot: waar hij bij Anderlecht een vervagende cultuur en een versnipperde werking ervaart, ziet hij bij Club Brugge de opbrengst van structureel werk. Zijn woorden zijn tegelijk een pleidooi voor een helderder afgebakende werking rond de eerste ploeg.

Ondanks zijn kritiek blijft Hasi overtuigd van het potentieel van zijn voormalige club. “Anderlecht komt sowieso terug. Vroeg of laat”, besloot hij. Zijn analyse maakt wel duidelijk dat hij die terugkeer niet los ziet van keuzes in de dagelijkse organisatie.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.