Waarom de WK-exit tegen Spanje bij de Rode Duivels toch blijft wringen

De uitschakeling tegen Spanje is geen nederlaag om zich voor te schamen, maar net daarom blijft ze zo hard nazinderen. De Rode Duivels botsten in de kwartfinale van het WK op de Europese kampioen en mochten het toernooi met opgeheven hoofd verlaten. Toch hangt er één ongemakkelijke vraag boven de Belgische exit: zat er tegen Spanje méér in dan uiteindelijk werd meegenomen?

Trots gevoel, maar geen volledige rust

Alles samen mogen de Duivels hun WK in Canada, Mexico en de Verenigde Staten niet wegzetten als een gemiste campagne. De eerste wedstrijden oogden niet altijd overtuigend, maar de ploeg van Rudi Garcia groeide in het toernooi. Er kwamen momenten bij die hun plaats krijgen in de Belgische voetbalgeschiedenis.

Een kwartfinale op een wereldkampioenschap blijft bovendien een resultaat dat respect verdient. Zeker wanneer de tegenstander Spanje heet, de regerende Europese kampioen en een ploeg die niet toevallig tot de grote kandidaten voor de eindzege wordt gerekend. België werd dus niet zomaar door eender wie uitgeschakeld.

Toch speelde de context mee. Amadou Onana moest geblesseerd afhaken en in de opwarming viel ook Youri Tielemans nog weg. Tijdens de match kregen Thibaut Courtois en Kevin De Bruyne dan weer af te rekenen met een kleine kwetsuur.

Daarbovenop kwam de pijnlijke blunder van invallersdoelman Senne Lammens, waardoor de kans op verlengingen helemaal verdween. Het is een optelsom die zwaar weegt. Maar het verklaart niet alles.

De ruimte lag er, de uitvoering niet altijd

Charles De Ketelaere zorgde wel voor een opvallend moment door een einde te maken aan de lange reeks van Spanje zonder tegendoelpunt op een WK. Alleen bleef België ook met het gevoel achter dat het te vaak net niet was. De laatste pass kwam niet goed aan, een Spaans been zat er nog tussen, of een aanval werd niet scherp genoeg uitgespeeld.

Bij ESPN werd die Belgische pijn duidelijk benoemd. Analist Anco Jansen zag vooral in de omschakeling kansen liggen die de Duivels onvoldoende hebben benut. “Ze hebben zeker vijf, zes momenten laten liggen in die omschakeling waarbij de bal niet goed gegeven was. Want ze brachten de mensen en hadden de diepgang, ze kwamen in die omschakelingen ook soms in overtal. Dan maakten ze verkeerde keuzes en technische fouten. En dat was zonde want ze hadden Spanje echt nog veel meer pijn kunnen doen”, klonk het.

Ook Yordi Yamali bleef hangen bij één fase waarin Jérémy Doku mogelijk alleen voor doel had kunnen komen, maar De Ketelaere de juiste pass niet kreeg verstuurd. “Hoever waren ze gekomen als De Ketelaere die bal op Doku wél goed gaf? Want Spanje scoort zelf natuurlijk wel moeilijk”, stelde hij. Jansen trok de lijn door: “Dat zullen we natuurlijk nooit weten. Maar ze hebben gewoon nagelaten om die momenten te benutten.”

Precies dat maakt deze uitschakeling dubbel. België werd niet weggespeeld door een Europese grootmacht, maar kreeg ook niet genoeg uit de momenten waarin Spanje kwetsbaar leek. Op dit niveau leven toernooien soms op één betere pass, één koelere keuze, één aanval die wél helemaal klopt.

De Duivels keren dus naar huis met waardigheid, maar niet zonder littekens. Trots en spijt liggen dicht bij elkaar na zo’n wedstrijd. En voor een ploeg die tijdens het WK zichtbaar groeide, zal vooral dat besef nog even blijven hangen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.