De oude zekerheden bij de Rode Duivels krijgen steeds meer barsten

De onrust rond de Rode Duivels zit niet alleen in het resultaat of het spelbeeld. Ze zit vooral in de namen die normaal rust moeten brengen. Na de partij tegen Iran wijst Ludo Vandewalle in Het Nieuwsblad naar een pijnlijk gegeven: net de ervaren pionnen krijgen de ploeg momenteel niet opgetild.

Lukaku als logische keuze, maar zonder glans

Romelu Lukaku kreeg tegen Iran een basisplaats, en die keuze vindt Vandewalle op zich verdedigbaar. De spits blijft tenslotte de topschutter aller tijden bij de nationale ploeg, ook al zag de journalist opnieuw geen overtuigende versie van hem.

Volgens Vandewalle speelde Lukaku een matige wedstrijd en is hij nog niet klaar om op dit niveau te presteren. Toch zag hij ook waarom de bondscoach hem bracht: zijn invalbeurt tegen Egypte had de tegenstander aan het twijfelen gebracht.

Daar kwam nog een tactisch argument bij. De Iraanse verdedigers hadden problemen gehad met Chris Wood van Nieuw-Zeeland, een profiel dat Vandewalle vergelijkt met Lukaku. Vanuit die lezing was de keuze dus niet onlogisch, alleen bracht ze niet het effect waarop gehoopt werd.

Wanneer ervaring geen ploeg meer vooruitduwt

Voor Vandewalle ligt het probleem breder dan één spits. Hij benadrukt dat het niet zomaar de fout van de bondscoach is wanneer sleutelspelers hun niveau niet halen. En net daar wordt het verhaal voor de Rode Duivels gevoelig.

Kevin De Bruyne, volgende week 35, krijgt daarbij opvallend harde woorden. Vandewalle stelt dat De Bruyne op dit toernooi meer foute passes geeft dan in zijn vorige 119 interlands samen. Dat is niet zomaar kritiek op een mindere wedstrijd, maar op het verdwijnen van controle bij iemand die jarenlang precies dát belichaamde.

Ook Youri Tielemans ontsnapt niet aan de analyse. De 29-jarige middenvelder wordt door Vandewalle omschreven als uiterst anoniem. Over Lukaku was het oordeel al gevallen, terwijl Thomas Meunier volgens hem met zijn gedachten niet bij de wedstrijd lijkt en ballen zomaar bij tegenstanders inlevert.

Het gewicht van die vaststelling is groot. De vier spelers samen tellen 418 interlands, maar slagen er volgens Vandewalle niet in om het niveau van het team omhoog te trekken. Uit vorm, voorbij hun beste periode of iets daartussen: de vraag blijft hangen.

In dat beeld blijft Thibaut Courtois de uitzondering. Vandewalle noemt hem de enige sleutelspeler die wel op de afspraak is. Op zijn 34ste, met 111 interlands achter zijn naam, blijft hij volgens de journalist nog altijd de rots in de branding.

Dat contrast maakt de situatie des te scherper. Een elftal kan leven met één ancien die zoekt naar ritme, misschien zelfs met twee. Maar wanneer meerdere dragende namen tegelijk wankelen, verandert ervaring plots van zekerheid in vraagteken.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.