Degryse fileert Duivelse aanval voor WK 2026: geen echte negen, wel opvallende jokers

Het WK 2026 moet nog echt losbarsten, maar bij België draait de discussie al op volle toeren. Voor de Rode Duivels komt de eerste test maandag tegen Egypte, en net daar schuift Degryse de spotlight naar de voorlinie: niet één man moet het dragen, maar een hele reeks wapens rond Rudi Garcia.

De aanval wordt Garcia’s eerste grote test

Het mondiale tornooi begint vanavond met Mexico tegen Zuid-Afrika. Voor België wordt het aftellen daardoor nog tastbaarder. Maandag wacht Egypte in de eerste groepswedstrijd, met daarna ook Iran en Nieuw-Zeeland in Groep G.

De aandacht gaat intussen vooral naar de keuzes van Garcia. Niet zozeer omdat er geen talent voorin loopt, wel omdat de puzzel anders oogt dan in vorige grote toernooien. De Rode Duivels hebben veel profielen, maar niet vanzelfsprekend één klassieke afwerker die alles naar zich toe trekt.

In Het Laatste Nieuws legt Degryse precies daar de vinger op. “Het gevaar zal dus van alle kanten moeten komen. Een echte negen hebben we niet — Charles De Ketelaere is ook geen veelscorer – maar we hebben wél variatie, snelheid en scorend vermogen voorin.”

Dat maakt de Belgische aanval minder voorspelbaar, maar ook kwetsbaarder voor discussie. Leandro Trossard, Kevin De Bruyne, Jeremy Doku, Charles De Ketelaere en Hans Vanaken worden door Degryse genoemd als spelers die het verschil kunnen maken. De vraag is vooral wie op welk moment het meeste gewicht krijgt.

Lukaku als troef, niet als zekerheid

Romelu Lukaku blijft natuurlijk een naam die alles verandert. Hij is de topscorer aller tijden bij België, maar volgens Degryse zal hij waarschijnlijk niet klaar zijn voor een basisplaats. Daardoor verschuift zijn rol richting iets anders: minder fundament, meer breekijzer.

“Leandro Trossard, Kevin De Bruyne, Jeremy Doku, Charles De Ketelaere, Hans Vanaken: zij kunnen het verschil maken. Met Romelu Lukaku als joker”, klinkt het bij de voormalige Rode Duivel. In een WK-context is dat geen detail. Een invaller met dat verleden kan een wedstrijd mentaal én tactisch kantelen.

Degryse kijkt bovendien verder dan Lukaku alleen. Ook Dodi Lukebakio wordt naar voren geschoven als een speler die nog iets kan openbreken. Hij maakte minder minuten dan verwacht in de laatste matchen, maar scoorde wel vier keer in zijn laatste drie interlands, waarvan twee goals als invaller.

Ook Fernandez-Pardo krijgt een interessante plaats in dat verhaal. Degryse waarschuwt dat het moeilijk blijft om in te schatten of hij meteen impact kan hebben. Tegelijk ziet hij eigenschappen die op een groot tornooi plots waardevol kunnen worden: snelheid en scorend vermogen.

De vergelijking met Divock Origi valt daarbij niet toevallig. Origi mocht in 2014 vanuit het niets mee naar het WK in Brazilië en deed het daar goed. Fernandez-Pardo heeft volgens Degryse “een zeker Divock Origi-gehalte”, al moet de realiteit op het veld dat nog bevestigen.

Voor Garcia ligt de uitdaging dus niet alleen in zijn basiself, maar ook in het juiste moment om zijn bank te laten spreken. Tegen Egypte begint België aan een WK waarin de aanval misschien minder rond één zekerheid draait, maar net daardoor veel richtingen uit kan. Dat maakt de keuzes kleiner op papier, maar zwaarder in betekenis.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.