Zwitserland overleeft Algerijnse storm en jaagt op einde aan WK-vloek bij laatste zestien

Zwitserland heeft opnieuw gedaan wat het de voorbije WK’s telkens deed: overleven tot bij de laatste zestien. Algerije begon met vuur, maar zag een vroege tik uitgroeien tot een avond vol frustratie en gemiste hoop.

Manzambi laat één versnelling alles kantelen

Met Rafik Belghali, ex-KV Mechelen, in de basis stapte Algerije het duel met groepswinnaar Zwitserland in. De Noord-Afrikanen begonnen scherper, agressiever en met meer overtuiging. Toch viel het eerste doelpunt aan de overkant.

Johan Manzambi, een van de revelaties van dit WK, nam de bal mee en brak door tot aan de achterlijn. Zijn actie sneed Algerije open op een moment dat Zwitserland nog niet echt de controle had. Breel Embolo stond waar een spits moet staan en tikte rustig binnen: 1-0, tegen de verhouding in.

Die goal veranderde de temperatuur van de wedstrijd. Algerije verloor grip, Zwitserland vond rust en de frustratie kroop steeds zichtbaarder in het spel van de ploeg van Vladimir Petković. Voor de rust kwam er geen herstel meer.

Ndoye maakt van hoop plots overleven

Wie na de pauze een Algerijnse reactie verwachtte, kreeg bijna meteen het tegenovergestelde. Binnen de eerste minuut van de tweede helft pikte Dan Ndoye de bal op en schoot hij raak. De Algerijnse defensie hielp hem daarbij opvallend hard: twee keer na elkaar werd er bijzonder slecht uitverdedigd.

Vanaf dat moment had Algerije nood aan een comeback zoals de Rode Duivels die eerder nog hadden laten zien. Alleen kwam die nooit echt in de buurt. Waar België pas in de absolute slotfase iets loswrikte, botste Algerije telkens opnieuw op zichzelf.

De 2-0 bleek een mokerslag. Aanvallen vielen stil voor ze gevaarlijk werden, keuzes werden gehaast en Zwitserland bleef net de ploeg die het meest op een derde treffer leek te jagen. Dat die er niet kwam, was bijna even opvallend als de manier waarop Algerije uit het toernooi verdween.

Een vertrouwd plafond komt weer in beeld

Voor Zwitserland betekent deze zege een vierde WK op rij met een plaats in de achtste finales. Dat zegt iets over de stabiliteit van deze generatie, maar ook over de grens waar het land de voorbije edities telkens tegenaan liep. Drie keer op rij eindigde het avontuur namelijk precies daar.

De kwartfinales blijven voorlopig het historische ijkpunt. Zwitserland haalde die ronde op de WK’s van 1934, 1938 en 1954, toen het toernooi in eigen land werd gespeeld. Verder kwam het land nog nooit.

Nu wacht mogelijk Colombia of Ghana. Die twee landen spelen in de nacht van vrijdag 3 juli op zaterdag 4 juli om 03.30 uur Nederlandse tijd. De Zwitserse achtste finale staat gepland voor dinsdag 7 juli, met aftrap om 22.00 uur Belgische tijd.

De overwinning op Algerije was overtuigend genoeg om geloof te voeden, maar de echte vraag ligt verderop. Zwitserland kent deze fase, kent de druk en kent ook het gevoel van net niet. Dit keer krijgt het opnieuw de kans om daar iets aan te veranderen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.