‘Vanhaezebrouck waarschuwt: jeugd van Anderlecht blijft te lang hangen’

Bij RSC Anderlecht krijgt Yari Verschaeren door blessureleed in de kern nog eens een nieuwe kans als titularis, al lijkt het tegelijk op een laatste hoofdstuk. Hein Vanhaezebrouck gebruikt zijn verhaal om een breder signaal te geven over Neerpede: te veel talenten zouden te lang in dezelfde comfortzone blijven.

Verschaeren krijgt opnieuw een opening

Door de blessures van Nathan De Cat en Mario Stroeykens ligt de deur weer open voor Verschaeren om de komende wedstrijden aan de aftrap te verschijnen bij RSC Anderlecht. Tegelijk hangt er al langer een vertrek in de lucht: Verschaeren is einde contract en het uitgangspunt is dat een verlenging er niet meer van komt.

Dat maakt zijn situatie opvallend. Enkele jaren geleden werd hij nog beschouwd als een van de uithangborden van Neerpede, een speler die als tiener snel opviel en bliksemsnel Rode Duivel werd. Op zijn 24ste dreigt hij echter als vrije speler richting uitgang te verdwijnen, zonder dat hij de status die ooit bij hem hoorde nog kon verzilveren.

Een tendens die Vanhaezebrouck stoort

Voor Vanhaezebrouck is Verschaeren zelfs het symbool van een bredere evolutie. Volgens La Dernière Heure ziet de coach die hem destijds lanceerde een patroon bij jongeren die doorstromen naar de A-kern: ze blijven liever bij Anderlecht, waar een bepaald statuut lonkt, ook wanneer ze niet langer onbetwist zijn.

Vanhaezebrouck verwoordde het scherp: “Ik zie een tendens bij de jongeren van Anderlecht. Als ze niet zeer snel vertrekken, dan hebben ze de neiging om liever bij Anderlecht te blijven, waar ze een zeker statuut hebben, zelfs als ze geen onbetwiste titularis meer zijn. De echte uitdaging is nochtans om te durven vertrekken naar een minder gerenommeerde club en daar een bepalende speler te worden. Op die manier kan je stappen zetten.”

In die redenering past Verschaeren: zijn ontwikkeling werd de voorbije jaren afgeremd door blessures en door een sportieve malaise bij Anderlecht, waardoor hij steeds meer naar het achterplan schoof. Het resultaat is een speler die ooit een vanzelfsprekende toekomst leek te hebben, maar nu vooral op zoek is naar een nieuwe richting.

Vanhaezebrouck ziet het ook bij andere Neerpede-producten: sommigen blijven lang rond de A-kern hangen en vertrekken pas wanneer het duwt. Francis Amuzu wordt daarbij genoemd, terwijl ook Killian Sardella, Mario Stroeykens en Marco Kana al jaren in de A-kern zitten en op bepaalde momenten hun progressie zagen stilvallen. Daartegenover staan jongens die vroeg kiezen voor een stap weg: Jérémy Doku vertrok al snel na zijn doorbraak, en ook voor Nathan De Cat lonkt in de zomer een transfer. Opvallend: in die categorie vallen eveneens Noah Sadiki en Lucas Stassin, die amper speelden in de hoofdmacht.

Voor Anderlecht blijft het een delicate evenwichtsoefening: talent kansen geven, zonder dat het talent in de wachtkamer blijft hangen tot de rek eruit is.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.