Garcia’s lef krijgt bijval: Vanhaezebrouck wil twee Duivels opnieuw zien starten

De 1-5 tegen Nieuw-Zeeland heeft de sfeer rond de Rode Duivels in één avond helemaal gedraaid. Maar tegelijk heeft die zege Rudi Garcia een moeilijkere vraag bezorgd: was de ploeg die vertrouwen gaf ook de ploeg die moet blijven staan wanneer de tegenstand straks zwaarder wordt?

Een zege die het selectiegesprek verandert

Na de twee op zes tegen Egypte en Iran stond België met de rug wat dichter tegen de muur dan gepland. Tegen Nieuw-Zeeland moest er meer komen dan alleen kwalificatiegevoel: er moest overtuiging komen, energie, iets wat opnieuw rond de ploeg kon gaan leven.

Dat gebeurde ook. De Belgische 1-5-zege volstond niet alleen voor een duidelijke reactie, maar ook voor groepswinst, omdat Egypte en Iran elkaar in evenwicht hielden. Plots is er weer optimisme rond de nationale ploeg.

Alleen maakt precies dat optimisme de volgende keuze van Garcia delicater. Tegen de Kiwi’s koos hij op enkele posities voor een meer gedurfde invulling. De vraag is nu of hij dat ook durft wanneer de knock-outfase om meer controle en zekerheid lijkt te vragen.

Vanaken als symbool van vertrouwen

Vooral de basisplaats van Hans Vanaken wordt daarbij een interessant dossier. Wanneer België straks lastigere landen treft, leeft de verwachting dat Garcia opnieuw naar een conservatievere middenveldkeuze zou kunnen grijpen, met Amadou Onana of Nicolas Raskin als opties.

In dat scenario zou Vanaken opnieuw uit de ploeg kunnen verdwijnen. Hein Vanhaezebrouck begrijpt dat idee niet. “Je gaat Vanaken nu toch niet uit die ploeg zetten? Dat zou ik niet snappen, ongeacht wie we nu treffen”, zegt hij in Het Nieuwsblad.

De analist zag in Vanaken meer dan alleen balvastheid. “Hij speelde geen enkele verkeerde bal, deed zijn defensieve werk, infiltreerde vaak. Vanaken heeft bewezen dat hij in die ploeg thuishoort.”

Daarmee raakt Vanhaezebrouck aan een gevoelige snaar. België zocht in de groepsfase naar balans, maar vond tegen Nieuw-Zeeland ook voetbal tussen de lijnen. Als dat vertrouwen meteen opnieuw wordt ingetrokken, dreigt Garcia zijn eigen sterke signaal af te zwakken.

Ook de spitspositie schuift opnieuw open

Niet alleen op het middenveld ligt er een dilemma. Romelu Lukaku viel sterk in, maar volgens Vanhaezebrouck betekent dat niet automatisch dat hij opnieuw moet starten. Zijn oordeel blijft scherp na wat eerder tegen Iran te zien was.

“Tegen Iran is gebleken dat hij niet klaar is om te starten”, klinkt het. “Zijn impact is daar niet groot genoeg voor. Hopelijk beseft hij dat zelf ook. Lukaku heeft opnieuw bewezen dat hij een supersub is. Als je dergelijke spelers kan inbrengen bij hoge nood en ze maken het verschil, dat is toch ideaal?”

Voor Vanhaezebrouck blijft Charles De Ketelaere daarom de logische keuze als valse negen. Hij vond dat De Ketelaere die rol goed invulde en pleit vooral voor vertrouwen. Alleen in wedstrijden waarin België weinig balbezit zal hebben en lager moet verdedigen, ziet hij een andere piste.

Dan kan Fernandez-Pardo volgens hem een wapen worden, omdat hij mogelijk de snelste speler op dit WK is. Het maakt de puzzel voor Garcia niet kleiner. De ruime zege heeft het geloof teruggebracht, maar ook verwachtingen gecreëerd: wie tegen Nieuw-Zeeland overeind bleef, heeft nu een argument om te blijven staan.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.