Van der Elst geeft Vanaken plek tussen Brugse grootheden

Club Brugge viert zijn twintigste landstitel met Christos Tzolis als blikvanger, maar in de schaduw van die euforie krijgt Hans Vanaken een eerbetoon dat dieper snijdt dan cijfers alleen. Franky Van der Elst, zelf een monument in Jan Breydel, ziet in de aanvoerder veel meer dan een speler die opnieuw kampioen werd. Voor hem is Vanaken stilaan een stuk Club Brugge-identiteit geworden.

Een kapitein die niet hoeft te roepen

Vanaken is intussen 33, en zijn statistieken ogen minder dominant dan in sommige vorige seizoenen. Toch blijft zijn invloed op Blauw-Zwart moeilijk te overschatten. Hij bepaalt nog altijd het ritme, de richting en vaak ook de rust waarmee Club Brugge wedstrijden naar zich toe trekt.

Met zijn zevende landstitel heeft Vanaken het clubrecord in Jan Breydel nog scherper gezet. Dat record deelt hij met Brandon Mechele, met wie hij opnieuw een plaats in de Brugse geschiedenisboeken opeiste. Op een moment waarop de titelkoorts door Brugge jaagt, koos Van der Elst voor een persoonlijk eerbetoon.

In een open brief voor DAZN richtte Van der Elst zich rechtstreeks tot de aanvoerder. “Hans, waar moeten we beginnen man? Elf jaar intussen in Blauw-Zwart. Dertien trofeeën, en zeven landstitels. Zéven. Niemand deed ooit beter. Misschien wás niemand ooit beter.”

Daarna volgde een passage die veel Club Brugge-supporters zal raken. Van der Elst noemde Vanaken een “kapitein zonder te schreeuwen” en een “aanvoerder met de voeten”. Ook de zin “Jij speelt niet voor de Club, jij bént de Club” vat samen hoe sterk de Limburger intussen met Blauw-Zwart vergroeid is.

Vanaken tussen de namen die blijven hangen

Van der Elst plaatste Vanaken nadrukkelijk in het rijtje van de grote Brugse namen. Hij verwees naar Timmy, Gert, de Caje en de Lotte, en stelde dat Vanaken hen intussen voorbij is gegaan. Zelfs zijn eigen record kwam met een knipoog ter sprake.

“Straks ga je Dany voorbij. Ga je mijn record ook nog afpakken? Ach, als iemand het mag, dan ben jij het Hans”, schreef Van der Elst. Het is een zin die tegelijk bewondering en overgave uitstraalt. Van de speler met de meeste wedstrijden in de clubgeschiedenis komt zoiets niet licht.

Wat Vanaken en Van der Elst in Brugge ook verbindt, is trouw. Net zoals The Fox destijds zocht Vanaken nooit nadrukkelijk naar een ander decor. Van der Elst bedankte hem daar expliciet voor: “De Club, en bij uitbreiding heel België, is je dankbaar. Dat jij nooit de drang voelde om te gaan.”

Ook in Het Nieuwsblad bleef Van der Elst bij die lijn. Over Vanaken zei hij: “Moet ik nog iets over hem zeggen? Zeven titels en de bijdrage die hij daar telkens aan geleverd heeft… ongezien op Belgisch niveau.” Volgens Van der Elst mag de drievoudige Gouden Schoen stilaan in het rijtje met de Caje worden geplaatst.

En misschien is dat net wat deze titel voor Vanaken zo bijzonder maakt. Niet omdat hij de luidste held van het feest is, wel omdat zijn aanwezigheid opnieuw als vanzelfsprekend aanvoelt. In Brugge groeit zijn nalatenschap niet met grote gebaren, maar met jaren, prijzen en een soort stille dominantie die zelden snel verdwijnt.

📜 | Van DAZN en The Fox, voor Hans Vanaken. ✍️🦊 pic.twitter.com/CGgIQP2xoN

— DAZN België (@DAZN_BENL) May 24, 2026

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.