Topclubs zien Belgische loonrace ontsporen: “Te veel voor middelmatige spelers”

In het Belgische topvoetbal groeit een ongemakkelijk besef: clubs hebben transfers nodig om te ademen, maar net dat systeem duwt de lonen almaar hoger. Bestuurders van enkele grote Jupiler Pro League-clubs plaatsen nu openlijk vraagtekens bij het model dat hun eigen werking overeind houdt.

Een markt die leeft van doorverkopen

Bij Het Laatste Nieuws gingen onder meer Peter Croonen, Sam Baro, Bob Madou en Sven Jaecques dieper in op de financiële logica achter het Belgische voetbal. De voorzitter van KRC Genk, de voorzitter van KAA Gent, de CEO van Club Brugge en de CEO van Royal Antwerp FC kwamen uit bij dezelfde gevoelige kern: spelerslonen en transferafhankelijkheid.

Croonen wees erop dat het internationale voetbal het transfersysteem stevig nodig heeft. Buitenlandse competities rekenen volgens hem op competities zoals de Jupiler Pro League om jonge spelers verder te vormen. “Onze clubs hebben de transfergelden nodig. De makelaars zijn gebaat bij het model. De spelers ook”, klonk het.

Baro plaatste daar meteen een waarschuwing naast. Zolang er bovenaan voldoende geld naar beneden sijpelt, blijft het Belgische model draaien. Maar als die bubbel hogerop barst, worden Belgische clubs volgens hem bijzonder kwetsbaar.

Die kwetsbaarheid raakt aan de identiteit van de competitie. België wil opleiden, ontwikkelen en verkopen, maar is tegelijk afhankelijk van markten waar de koopkracht veel groter is. Dat maakt elke sportieve ambitie ook een financiële evenwichtsoefening.

De Premier League als aparte planeet

Madou noemde het risico reëel en wees naar de verschuiving in Europa. Volgens de CEO van Club Brugge zijn de vroegere G5-competities in de praktijk steeds meer herleid tot een G1-competitie: de Premier League.

Hij maakte dat concreet met Christos Tzolis. Als morgen een club uit Italië, Spanje, Duitsland of Frankrijk belt, wordt het volgens Madou moeilijk om de juiste transfersom te krijgen. Voor een Engelse club, eender welke, ligt dat anders: daar is zo’n speler wél betaalbaar.

Madou schetste ook de schaal van het verschil. Eén miljoen euro in Engeland voelt volgens hem ongeveer aan als 100.000 euro voor een club uit de Jupiler Pro League. Dat zet het hele watervalsysteem onder druk.

Croonen vulde aan dat Belgische clubs zelf mee in die beweging zijn gezogen. Om goede spelers naar hier te halen, moeten clubs vandaag veel meer betalen dan tien of vijftien jaar geleden. De competitie is professioneler geworden, maar ook duurder.

Waar ambitie botst met leefbaarheid

Jaecques ging daarin nog een stap verder. Volgens de CEO van Antwerp betaalt België te hoge lonen aan spelers die dat kwalitatief niet waard zijn. “Daarin zijn we de laatste jaren misschien iets te ver gegaan”, gaf hij toe.

Madou haakte daarop in met een veelzeggende herinnering. Enkele jaren geleden was Club Brugge geïnteresseerd in spelers met wie Antwerp onderhandelde, maar financieel bleek dat niet haalbaar. “We konden hen niet betalen, Sven”, zei Madou.

Jaecques kaderde dat in de periode waarin Antwerp fors wilde doorinvesteren om naar de top door te groeien. Voor absolute toppers moet je volgens hem durven ver gaan. Tegelijk gaf hij aan dat daarmee niet gezegd is dat alle keuzes juist zijn geweest.

Zijn vergelijking met Nederland was scherp. Daar ziet Jaecques een gezonder evenwicht. In België vloeit volgens hem nog altijd te veel geld naar middelmatige spelers en hun makelaars.

Ook Philippe Bormans, CEO van Union, ziet dat dit model niet duurzaam is. Hij verwacht wel dat de balans zich gaandeweg herstelt, omdat de meeste clubs aan het terugkomen zijn van grote verliezen.

Daarmee blijft de Jupiler Pro League achter met een lastige vraag: hoe blijf je sportief aantrekkelijk zonder jezelf financieel uit te putten? De Belgische clubs weten dat hun positie in Europa kansen biedt, maar ook grenzen heeft. Net daar zal de komende jaren het gevecht om stabiliteit worden gevoerd.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.