Saelemaekers scoort: één moment blijft toch nazinderen bij de Rode Duivels

De Rode Duivels hadden tegen Nieuw-Zeeland eindelijk het antwoord klaar. Groepswinst, vijf doelpunten en een WK dat plots weer ademruimte kreeg. Toch bleef er na de 1-5-zege één ongemakkelijk detail hangen: de invalbeurt van Alexis Saelemaekers, die tegelijk iets bracht én vragen opriep.

Een ruime zege met een kleine schaduw

België deed wat het moest doen op het WK 2026. Na de overtuigende overwinning tegen Nieuw-Zeeland eindigden de Rode Duivels alsnog bovenaan in hun poule, een scenario dat na de vorige wedstrijden niet vanzelfsprekend meer aanvoelde.

Voor Saelemaekers lag de situatie gevoeliger. Tegen Iran had hij door de afwezigheid van Jérémy Doku nog aan de aftrap mogen verschijnen, maar die kans werd geen onverdeeld succes. Zijn inzet was zichtbaar, zijn drang om iets te forceren ook, alleen kwam er te weinig rendement uit zijn acties en dribbels.

Met Doku opnieuw beschikbaar moest de flankspeler van AC Milan tegen Nieuw-Zeeland weer op de bank beginnen. Na de tweede drankpauze kreeg hij toch minuten, als vervanger van uitblinker Leandro Trossard. En opnieuw werd zijn optreden een verhaal met twee kanten.

Acties, een doelpunt en toch discussie

Saelemaekers was betrokken bij enkele Belgische aanvallen en had ook zijn aandeel in de 4-1 van Romelu Lukaku. Helemaal op het einde zette hij zelf de 1-5 op het bord, na goed voorbereidend werk van Lukaku. Op zulke momenten is duidelijk waarom hij een wedstrijd energie kan geven.

Alleen zat er ook ruis op zijn invalbeurt. In de 81ste minuut haalde hij uit, maar zijn poging vloog ver over. Bij de tegentreffer van Nieuw-Zeeland stond hij bovendien niet goed door te dekken, een fase die achteraf zwaarder woog dan een mislukte actie aan de overkant.

Het meest besproken moment kwam er in de 78ste minuut. Saelemaekers versierde een vrije trap op een interessante plek en eiste de bal vervolgens nadrukkelijk op. Dat viel op, zeker omdat hij niet bekendstaat als een specialist en er meerdere ploegmaats op het veld stonden met meer reputatie op dat vlak.

Uiteindelijk werd hij teruggefloten door zijn ploegmaats en nam Maxim De Cuyper de vrije trap voor zijn rekening, zonder veel succes. Mogelijk was het allemaal bedoeld als afleiding, maar het beeld bleef hangen. Zeker omdat het precies past in het bredere debat rond zijn spel: initiatief of profileringsdrang?

Vannieuwkerke legt de vinger op de wonde

Ook op sociale media kreeg Saelemaekers kritiek voor dat moment. In de studio van Sporza klonk dezelfde twijfel. Presentator Karl Vannieuwkerke reageerde scherp: “Waarom doe je dat?”

Daarna ging het vooral over de balans tussen durf en discipline. “Hij zal zich, té graag, willen tonen. Ik vind dat ook jammer, dat is te individueel denken op dat moment. Maar langs de andere kant moet je toejuichen als iemand initiatief wil nemen. Ik heb meer problemen met die tegengoal. Dan gaat het om discipline en je taak uitvoeren.”

Net daarin zit de gevoeligheid rond Saelemaekers. Hij kan tempo brengen, druk zetten en chaos creëren, maar bij de Rode Duivels worden details op WK-niveau onverbiddelijk uitvergroot. Een doelpunt verzacht veel, alleen wist deze invalbeurt de discussie niet te doen verdwijnen.

België reist verder als groepswinnaar, met herwonnen vertrouwen en een veel ruimer gevoel dan voor de aftrap. Maar voor Saelemaekers blijft de uitdaging dezelfde: zijn energie laten renderen zonder dat ze de ploeg uit evenwicht brengt.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.