RSC Anderlecht heeft meer keuzes: Bruno krijgt een kern met dubbele bezetting

RSC Anderlecht heeft zijn kern deze zomer duidelijk verbreed. Vitor Bruno beschikt nu over meer concurrentie in alle linies, van een vaste nummer één onder de lat tot een aanval met vier spitsen. De Brusselaars mikken daarmee op een ploeg die structureel in de top drie moet kunnen eindigen.

Meer diepte achterin, ondanks blessurezorgen

Antoine Sibierski heeft de selectie van Anderlecht tijdens de zomermercato op verschillende posities versterkt. In doel is Colin Coosemans de eerste keuze, met Justin Heekeren en Mattis Seghers als alternatieven. Coosemans begon volgens de analyse sterk aan het seizoen, hoewel hij tegen Union SG ook een fout maakte.

De defensie oogt op papier dubbel bezet. Op de rechterflank heeft Bruno Ali Maamar, Ilay Camara en Killian Sardella ter beschikking. Camara en Sardella staan wel nog enkele weken aan de kant. Ludwig Augustinsson kreeg op links concurrentie van Oleg Reabciuk, terwijl Léo Pétrot en Giulian Biancone centraal achterin extra mogelijkheden bieden.

Andrew Omabamiidele en Lucas Hey strijden eveneens voor minuten in het centrum van de verdediging. Sardella kan daar ook ingezet worden, terwijl Hey nog enkele weken out is en weinig toekomst in Brussel lijkt te hebben. Zoumana Keita en Kaïs Barry gelden als bijkomende opties, al zullen zij wellicht vooral speelminuten verzamelen bij RSCA Futures.

Bruno kan op het middenveld en voorin variëren

Op het middenveld had Anderlecht in de eerste weken van het seizoen nog minder weelde, maar dat beeld is veranderd. Marco Kana, Enric Llansana, Romeo Amane, Thelo Aasgaard, Tristan Degreef, Ilias Koutsoupias en Lukas Ambros bieden Bruno verschillende profielen voor drie plaatsen.

Mario Stroeykens is in topvorm en blijft een zeer sterke voetballer, al moet de komende periode uitwijzen of hij nog volledig deel uitmaakt van de plannen. Noah Kalonji moet eerst kilometers maken bij RSCA Futures, maar kan als pure zes mogelijk een alternatief voor Kana vormen. Bruno kan op die positie ook een beroep doen op Amane, die als hybride speler wordt beschouwd.

De grootste overvloed zit voorin. Josua Nga Kana, Noa Ojea, Degreef en Ambros kunnen vanop de flank naar binnen komen, terwijl Jayden Onia Seke, Marten Winkler en Oliver Antman meer uitgesproken flankaanvallers zijn met snelheid en een actie. Dat geeft Bruno de mogelijkheid om zijn aanval aan te passen aan het gewenste profiel.

In de spits is de keuze even ruim. Danylo Sikan, Mihajlo Cvetkovic, Adriano Bertaccini en Tawfik Bentayeb vormen samen vier opties. Omdat Anderlecht al vaak met twee spitsen speelde, is die bezetting geen overbodige luxe.

Investering moet zich vertalen naar de top drie

De nieuwe kern oogt daardoor evenwichtiger dan onder het vorige sportieve bewind. Vooral de dubbele bezetting achterin en de variatie voorin geven Bruno meer wapens dan voordien. De vele opties brengen tegelijk meer interne concurrentie mee, zeker op het middenveld en in de aanval.

Anderlecht investeerde 28 miljoen euro in nieuwe spelers. Met die uitgave stijgt ook de lat: een plaats in de top drie moet voor deze selectie de duidelijke ambitie zijn. De komende periode moet tonen hoe Bruno die brede groep omzet in een vaste, competitieve ploeg.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.