Rode Duivels sluiten US-trip af: wie wint grond richting WK?

De Amerikaanse stage van de Rode Duivels eindigt zonder glans: tegen Mexico bleef het bij 1-1, met een eerste helft die te veel spelers door de mand deed vallen. Tegelijk leverde die avond ook een opvallende aanwijzing op richting WK-selectie.

Een elftal met barsten

Na de ruime zege tegen de Verenigde Staten volgde tegen Mexico een veel koelere douche. Volgens verschillende media was vooral de eerste helft ronduit ondermaats, en dat vertaalt zich ook in de beoordelingen van de basisspelers.

Achterin begon het al na twee minuten te wankelen bij Matz Sels, die een foutje net kon rechtzetten. Hij herpakte zich met enkele reddingen, al waren zijn uittrappen te vaak onzuiver. Op rechts werkte Timothy Castagne hard, maar defensief had hij het lastig, met name tegen Quiñones. Koni De Winter groeide gaandeweg in de partij, zonder echt de referentiematch af te leveren die hem dichter bij een basisplek naast Debast brengt. Voor Nathan Ngoy werd het een leerrijke avond: bij de tegengoal liet hij op stilstaande fase te veel ruimte, al bleef hij nadien wel overeind.

Ook Maxim De Cuyper kon het tij niet keren. Hij maakte veel minuten in deze stage, maar tegen Mexico bleef zijn inbreng beperkt en leverde hij na rust zelfs gevaarlijk balverlies. Op het middenveld vocht Axel Witsel zich in de actie, al ging het tempo in de eerste helft vaak te snel voor hem. Youri Tielemans toonde als aanvoerder karakter bij zijn eerste basisplaats na blessure, maar oogde in balbezit roestiger dan gewoonlijk. Kevin De Bruyne liet dan weer zien dat hij fysiek terug is, alleen kwam zijn kwaliteit aan de bal door de hoge druk en het matige aanvallende rendement te weinig tot uiting.

Eén joker drukt wél zijn stempel

Voorin was het verschil tussen momenten en continuïteit groot. Mika Godts ondervond bij zijn eerste basisplaats hoe zwaar het internationale topniveau weegt: acties liepen vaak dood in balverlies. Loïs Openda kon zijn grootste wapen — de ruimte in de rug — nauwelijks benutten en kwam zelden in het spel. Wanneer hij wel aanspeelbaar was, ging de bal te snel weer verloren, waardoor zijn positie richting WK extra onder druk komt te staan.

Daartegenover stond Dodi Lukebakio, die niet constant aanwezig was in de match, maar wel opnieuw beslissend kon zijn met een moment dat rendeerde. Zijn groei in defensieve en tactische discipline valt op, waardoor hij na deze trip extra krediet pakt. In een selectie waar veel spelers nog zoeken naar vorm en automatismen, lijkt Lukebakio zich stilaan in een rol te duwen die op een groot toernooi bijzonder waardevol kan blijken.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.