Nico Dijkshoorn prikt in stilte rond Iran-dossier bij WK

Nico Dijkshoorn legt de vinger op een pijnlijke stilte: waar staat België, en waar staat de KBVB, in het debat over Iran op het WK 2026? De columnist ziet vooral uitstel, en vreest dat de Rode Duivels straks midden in een politieke storm belanden.

Vragen zonder antwoord

Dijkshoorn zegt dat hij nog geen duidelijke reactie zag vanuit Brussel of vanuit de Belgische voetbalbond over de deelname van Iran aan het WK 2026 in de Verenigde Staten, Mexico en Canada. Volgens hem is net dat gebrek aan positionering opvallend, omdat de omstandigheden rond zo’n toernooi snel meer worden dan alleen sport.

In Het Nieuwsblad wordt hij geciteerd met een scenario dat hem bezighoudt: “Hoe zullen de Rode Duivels zich gedragen wanneer ieder balcontact van een Iraniër wordt begeleid door gegil en gevloek van de tribune? Ik ben daar erg nieuwsgierig naar”, vraagt Dijkshoorn zich af. Voor hem draait het niet enkel om wat er op het veld gebeurt, maar ook om de context die elke actie kan kleuren.

Boycot, protest en de druk op spelers

De columnist maakt tegelijk de vergelijking met Nederland, waar er volgens hem sneller een publiek debat zou ontstaan over morele grenzen en over het “wandelende geweten” van een land. Hij noemt zo’n discussie gezond, ook al maakt een pleidooi voor boycot je niet populair. Dijkshoorn schetst daarbij een extreem beeld: “…zoals de situatie nu is, kan het zomaar gebeuren dat Virgil van Dijk een beker moet aannemen van een aperte racist.”

Dijkshoorn trekt die redenering door naar België. Wat als Iran toch wordt vervangen, bijvoorbeeld door Italië: zou België dan protesteren, en zouden spelers en staf onderling afspreken niet te spelen? En als Iran wél op het WK staat: hoe reageren Belgische internationals als het Iraanse volkslied wordt overstemd door tienduizenden “rednecks” in het stadion?

Ook de positie van de Iraanse spelers zelf komt bij hem terug. Als zij in het stadion worden toegejuicht omdat ze sporters zijn en geen politici, wat betekent dat dan voor hun terugkeer? “Wie gaat dan controleren wat er met hun familie gebeurt?”, vraagt hij zich af.

Dijkshoorn zegt veel vragen te hebben, maar weinig debat te horen over mogelijke antwoorden. In zijn scherpe conclusie spaart hij niemand: “Geen enkel land zou moeten willen spelen in een land dat wordt geregeerd door een megalomane racistische psychopaat. Geen enkele voetbalbond zou moeten willen meewerken aan het gênante pr-feestje dat het WK onherroepelijk wordt.” In zijn ogen is het moment om duidelijk te zijn al voorbij, en blijft vooral de vraag hangen wie straks verantwoordelijkheid draagt voor de aanloop naar het toernooi.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.