Lukaku legt na Egypte een ongemakkelijke waarheid bloot bij de Rode Duivels

Bij de Rode Duivels blijft Romelu Lukaku meer dan een spits die op doelpunten wordt afgerekend. Na het 1-1-gelijkspel tegen Egypte ging het niet alleen over wat hij met de bal deed, maar vooral over wat zijn aanwezigheid losmaakte bij de tegenstander. Dat maakt zijn rol tegelijk geruststellend en confronterend.

Een invalbeurt die het veld anders deed aanvoelen

In de RTBF-studio werd na afloop uitgebreid stilgestaan bij Lukaku, die pas in de tweede helft in actie kwam. België had het lang lastig om het verschil te maken, maar met de Belgische nummer 9 op het veld veranderde de sfeer rond de wedstrijd zichtbaar.

Fred Waseige ging daarin het verst. “We kunnen echt spreken van ‘Sint Romelu’”, klonk het met een knipoog. De analist wees erop dat Lukaku nog niet op zijn hoogste niveau zit, maar volgens hem toch al belangrijk genoeg was om België een punt op te leveren.

Voor Waseige draait het daarbij niet alleen om statistieken. “Alleen al het zien van de Belgische nummer 9 verandert de mentale gesteldheid van de tegenstander”, stelde hij. Egypte moest zich volgens die lezing anders organiseren zodra Lukaku tussen de lijnen kwam.

Ook Manu Jous zag dat patroon. Hij sprak over een duidelijk “Lukaku-effect”, omdat de Egyptische verdedigers zich moesten aanpassen aan zijn aanwezigheid. Niet elke impact verschijnt op het scorebord, maar soms verandert één speler de ruimtes, de keuzes en de twijfels van een hele defensie.

De pijnlijke bijzin: het middenveld vond geen grip

Toch bleef de analyse niet hangen in lof voor Lukaku. Het Belgische middenveld kreeg stevige opmerkingen, vooral omdat de automatismen nog niet scherp genoeg oogden. Daar lag misschien wel de gevoeligste vaststelling van de avond.

Benjamin Deceuninck was kritisch voor Amadou Onana. “Hij was onnauwkeurig en erg slordig, terwijl hij zijn passing dit seizoen bij Aston Villa juist enorm heeft verbeterd”, klonk het. Ook Kevin De Bruyne en Youri Tielemans ontsnapten niet aan de kritiek na hun moeilijke start.

Waseige vatte de verwachting rond dat trio scherp samen. “Deze drie spelers moeten het middenveld domineren. Vandaag kregen we nooit de indruk dat zij het tempo bepaalden.” Het is precies daar dat de aanwezigheid van Lukaku nog zwaarder doorweegt.

Wanneer België niet vanzelf controle vindt, wordt de invloed van zijn diepe spits bijna een veiligheidsnet. Lukaku trekt verdedigers mee, dwingt keuzes af en verandert het mentale decor waarin de tegenstander voetbalt.

Maar dat maakt de vaststelling niet minder dubbel. De Rode Duivels hebben een aanvaller die zelfs zonder topvorm wedstrijden kan doen kantelen in gevoel en veldbezetting. Alleen mag dat geen alibi worden voor een middenveld dat zelf het ritme moet durven opeisen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.