Llansana blikt terug op bekerjaar: zo hecht was dat ‘campingelftal’

Een jaar na een historische bekeravond blijft Enric Llansana met een brede glimlach terugdenken aan zijn periode bij Go Ahead Eagles. De middenvelder, intussen bij RSC Anderlecht, vertelt hoe een opvallend hechte groep in Deventer het verschil maakte. En hoe die herinneringen vandaag nog altijd meeklinken, nu er opnieuw een bekerfinale lonkt.

Een finale die bleef hangen

Go Ahead Eagles schreef een jaar geleden geschiedenis door voor het eerst in de clubhistorie de KNVB Beker te pakken. In de finale ging AZ voor de bijl, en in Deventer werd dat succes breed gedragen door een groep die ook buiten de lijnen opvallend dicht bij elkaar leefde. Volgens De Stentor was Llansana in dat succesjaar een van de spelers die het kloppend hart van die kleedkamer mee vormgaven.

Die verbondenheid zat in kleine, herkenbare dingen. Zo vertelt Llansana dat zijn vriendin Megan geregeld kookte voor een deel van de selectie. “Soms sprak Megan gewoon met die jongens af om te komen eten. Kwam ik thuis, zat het hele huis vol”, zegt hij. Het typeert hoe vanzelfsprekend het was dat spelers bij elkaar binnenliepen, zonder veel formaliteiten.

Zelfs praktisch werd die vertrouwensband concreet. “Of Joris Kramer, die in Alkmaar woonde en af en toe bij ons sliep. Hij had gewoon onze huissleutel”, klinkt het. Llansana schetst hoe Kramer soms al thuis zat met een glas wijn wanneer hij na een wedstrijd nog even bleef napraten met zijn moeder. “Zoveel vertrouwen hadden we in elkaar.”

Van Deventer naar Anderlecht

Het leven naast het veld speelde een opvallende rol in de dynamiek van die ploeg. Llansana lacht wanneer hij terugdenkt aan de gewoontes die daarbij hoorden. “Maar wij leefden eigenlijk heel ongezond, haha. Na elke overwinning gingen we De Bisschop in en aan de alcohol. En we wonnen heel veel, dus het ging snel.” Het is een anekdote die vooral illustreert hoe vaak die groep samen was, ook wanneer de officiële verplichtingen erop zaten.

Volgens Llansana zat net daar een stuk van de kracht. Hij is er “100 procent zeker” van dat die momenten de ploeg nog dichter bij elkaar brachten. “Dat we alles voor elkaar deden, is onze kracht geweest. Het was echt een campingelftal.” Intussen is hij speler van Anderlecht, waar hij toegeeft dat Deventer soms gemist wordt, al voelt hij zich steeds beter op zijn plek en speelt hij ook meer. En met een nieuwe bekerfinale in het vooruitzicht kan er opnieuw een bijzonder hoofdstuk bijkomen: “Het zou wat zijn als ik er straks twee heb gespeeld en twee heb gewonnen, haha.”

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.