KRC Genk krijgt na Europa-zeperd nieuw geloof uit eigen jeugd

Het seizoen liet bij KRC Genk een wrange nasmaak achter, maar onder de teleurstelling groeit opnieuw iets herkenbaars: jeugd die aan de poort rammelt. Geen Europees ticket, wel een lichting die de club opnieuw hoop geeft. In Limburg weten ze beter dan wie ook hoe snel een belofte kan uitgroeien tot een verhaal dat het stadion meezuigt.

Een tegenvaller met een opening naar morgen

Voor Genk was het voorbije seizoen sportief niet wat men ervan verwacht had. Het eindigde zonder Europees voetbal, en dat blijft voor een club met die ambitie een serieuze tik. Toch was het jaar niet zonder inhoud: jonge spelers als Brughmans, Kongolo en Mirisola lieten zich gelden en gaven het seizoen nog een ander gezicht.

Daar stopt het niet. Het EK U17 zette de Genkse opleiding nog eens stevig in de etalage. De Jonge Duivels haalden voor het eerst ooit de finale van dat toernooi, maar moesten na strafschoppen buigen voor Italië. In die historische Belgische campagne zaten maar liefst vijf spelers van Genk.

In Het Belang van Limburg schoof Eric Reenaers, trainer van de Genkse U18, drie namen nadrukkelijk naar voren. Niet als losse complimenten, maar als spelers van wie hij duidelijk verwacht dat ze een parcours kunnen afleggen. In een club die leeft van ontwikkeling, klinkt dat meteen groter dan een gewone jeugdanalyse.

Driessen krijgt lof die in Genk doorweegt

Jelle Driessen is één van die namen. Hij kwam dit seizoen al elf keer in actie bij Jong Genk en wordt door Reenaers vooral geprezen om zijn gevoel voor ritme. "Hij is iemand die het tempo van de wedstrijd bepaalt. Hij voelt perfect aan wanneer hij moet versnellen of net vertragen. Dat is een kwaliteit die je bij toppers ziet — kijk maar naar Bryan Heynen bij Genk of Youri Tielemans bij de Rode Duivels", klinkt het.

Die vergelijking zegt veel over het type speler dat Genk in Driessen herkent. Niet noodzakelijk de meest luidruchtige voetballer op het veld, wel iemand die wedstrijden kan sturen. In een opleiding waar technische kwaliteit vaak de basis vormt, is spelintelligentie het verschil tussen talent en doorbraak.

Ook Mbavu maakte indruk. Op het EK droeg hij de aanvoerdersband bij de Belgische U17 en volgens Reenaers zit er bijzonder veel rek op zijn ontwikkeling. "Hij is supergetalenteerd. Echt een speler met enorm veel potentieel", aldus de Genkse jeugdtrainer.

Achahbar brengt het soort voetbal waarvoor mensen rechtveren

De derde naam die blijft hangen, is Kiyan Achahbar. Bij hem gaat het minder over controle en meer over verbeelding. Reenaers omschrijft hem als een speler waarvoor je naar het stadion komt: iemand van de acties, van de één-tegen-één, van de momenten waarop tribunes spontaan reageren.

"Daar komen de ‘wows’ en ‘oohs’ van op de tribunes. Dit seizoen heeft hij ook echt stappen gezet in zijn statistieken, met goals en assists", zegt Reenaers. Dat laatste is belangrijk, want entertainment alleen volstaat niet op het hoogste niveau. Productiviteit maakt van een dribbelaar pas echt een wapen.

Voor Genk komt die jeugdige belofte op een gevoelig moment. Een seizoen zonder Europa duwt de blik automatisch richting herstel, maar ook richting identiteit. Als de Limburgers opnieuw zuurstof willen vinden, ligt een deel daarvan misschien gewoon waar de club het al vaker vond: op de eigen velden, tussen spelers die nog moeten bewijzen hoe ver hun plafond echt reikt.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.