Wat als… Juan Lozano die fatale tackle in Waregem had ontweken?

Op 11 april 1987 won RSC Anderlecht met 1-2 bij Waregem, maar verloor het Juan Lozano na een tackle van Yvan Desloover. In deze Wat Als…? springt de sierlijke spelmaker tijdig weg, blijft zijn been heel en krijgt paars-wit een ervaren regisseur voor een zomer waarin zijn middenveld wordt leeggehaald.

De tackle die Lozano’s loopbaan brak

Lozano was geen figurant in de kampioenenploeg van trainer Arie Haan. De 31-jarige Spanjaard was in 24 competitiewedstrijden telkens gestart, had zes keer gescoord en verbond de techniek van Enzo Scifo met de diepgang van Franky Vercauteren, Arnór Gudjohnsen en Edi Krnčević. Anderlecht vocht met KV Mechelen om de titel en kon zich nauwelijks puntenverlies veroorloven. In het Regenboogstadion onderschepte Lozano een pass richting Desloover. De Waregem-verdediger kwam hard in, raakte zijn steunbeen en veroorzaakte een dubbele beenbreuk. Desloover werd uitgesloten; Lozano werd afgevoerd. Anderlecht hield de 1-2 vast, maar zijn spelmaker zou nooit meer voor de eerste ploeg uitkomen. Twee jaar revalideren leverde later alleen nog achttien wedstrijden voor Eendracht Aalst op.

Onze enige wijziging gebeurt een fractie eerder. Lozano herkent het gevaar, trekt zijn rechterbeen weg en springt over de tackle. Hij valt, staat weer op en kan verder. In de meest geloofwaardige hoofdtak blijft ook de uitslag overeind: Anderlecht verdedigt zijn voorsprong en keert met twee punten terug naar Brussel. De titel wordt daardoor niet plots eenvoudig. Ook met Lozano blijft KV Mechelen aanklampen tot de laatste speeldag, wanneer Anderlecht Berchem Sport verslaat en Mechelen bij Club Brugge verliest. Paars-wit wordt dus nog altijd voor de twintigste keer kampioen. Het verschil is dat de door zijn collega’s verkozen Profvoetballer van het Jaar die titel op het veld kan vieren.

Een laatste Europese lente voor El Matador

De echte winst verschijnt pas na de zomer. Scifo vertrekt naar Internazionale en Vercauteren naar Nantes; hun transfers waren te groot en te ver gevorderd om door Lozano’s fitheid te verdwijnen. Ook Haan maakt plaats voor Georges Leekens. In werkelijkheid verloor Anderlecht zo in enkele maanden drie creatieve steunpilaren. Nu blijft er één over. Lozano wordt de logische spelverdeler achter Krnčević en de doorbrekende Luc Nilis. Hij hoeft niet meer elke actie te maken, maar kan het tempo bepalen, jonge spelers aanspeelbaar maken en wedstrijden waarin Leekens’ ploeg vastloopt opnieuw openen. Vooral tegen gesloten Belgische tegenstanders levert dat enkele punten op. Anderlecht belandt niet op de zesde plaats in februari, waardoor het bestuur minder reden heeft om Leekens meteen door Raymond Goethals te vervangen.

Het opvallendste verschil ontstaat in de Europacup voor landskampioenen. Anderlecht schakelde in werkelijkheid Malmö FF en Sparta Praag uit en won thuis met 1-0 van Benfica, maar verloor de return in Lissabon met 2-0. Met Lozano tussen de lijnen ligt één paars-witte uitgoal voor de hand: hij kent het ritme van Europese topavonden, kan onder druk de bal bijhouden en vindt sneller Nilis of Gudjohnsen tussen de linies. In deze tijdlijn verliest Anderlecht met 2-1 en gaat het dankzij de uitgoal door. De halve finale tegen Steaua Boekarest wordt echter geen triomftocht. De Roemenen beschikken over een atletischer elftal, terwijl Anderlecht na een lang seizoen kwetsbaar blijft zodra Lozano wordt vastgezet. Een Europese finale zou daarom een sprong te ver zijn; een waardige uitschakeling in de halve finale is aannemelijker.

Ook nationaal verdwijnt de concurrentie niet. Club Brugge heeft genoeg kwaliteit om kampioen te blijven en KV Mechelen groeit onder Aad de Mos naar Europees topniveau. Anderlecht kan met Lozano dichter aansluiten en mogelijk tweede worden, maar Scifo’s versnelling en Vercauterens arbeid worden niet door één veteraan vervangen. Bovendien heeft de extra Europese ronde een prijs. Lozano is 32, heeft bij Real Madrid al kuitbeenbreuken gekend en moet vaker rust krijgen. Zijn centrale rol kan tegelijk de verantwoordelijkheid van Nilis en andere jongere spelers vertragen. De bekerwinst tegen Standard blijft haalbaar, maar een titel én een Europese finale zouden van één ontweken tackle te veel vragen.

Onze Scout & Spion keren met een duidelijk oordeel terug uit deze alternatieve realiteit: een fitte Juan Lozano maakt Anderlecht in 1987/88 creatiever, houdt Georges Leekens langer in functie en kan paars-wit voorbij Benfica naar een Europese halve finale loodsen. De vertrekken van Scifo en Vercauteren, Lozano’s leeftijd en de kracht van Club Brugge en KV Mechelen veranderen echter niet. Zijn loopbaan krijgt een waardig slot en Anderlechts terugval wordt zachter, maar een nieuwe periode van totale dominantie ontstaat niet.

Deze special en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. Onze Scout & Spion zijn de data-experts van VoetbalFocus. Hun artikels combineren correcte feiten met doordachte analyses en scherpe interpretaties.