Anderlecht mist geen killers, maar zoekt creativiteit en flankdreiging

RSC Anderlecht is sterk aan het seizoen begonnen, maar de goede resultaten nemen de noden in de kern niet weg. De doelpuntenproductie voorin vormt volgens de analyse niet het grootste aandachtspunt: vooral extra creativiteit op het middenveld, een pure winger en bijkomende defensieve opties kunnen de ploeg van Vitor Bruno meer variatie geven.

Anderlecht creëert veel, maar mist soms de laatste opening

RSC Anderlecht verzamelde al twee Europese zeges en een gelijkspel, waarna ook La Louvière werd verslagen. Tegen de Wolven was het overwicht duidelijk: Anderlecht had 74 procent balbezit, kwam tot 32 doelpogingen, noteerde een xG van 3,05 en telde 67 balcontacten in de zestien meter. Met 605 passes toonde de ploeg bovendien dat ze het spel langdurig kon controleren.

Vitor Bruno wil hoog druk zetten en de bal over de grond laten circuleren. In balbezit zijn de aanvallende patronen steeds beter zichtbaar, maar het hoge overwicht leidde tegen La Louvière niet altijd tot voldoende grote kansen. Zonder de terechte rode kaart voor de tegenstander was puntenverlies volgens de analyse zelfs mogelijk gebleven.

Daar ligt de belangrijkste transferprioriteit. Nathan Saliba of Enric Llansana naast Marco Kana levert in wedstrijden waarin Anderlecht het initiatief moet nemen al snel veel defensieve zekerheid op, maar minder voetballend vermogen. Tegen sterkere opponenten kan zo’n extra slot op de deur nuttig zijn. Tegen ploegen die laag verdedigen, heeft Anderlecht echter meer aan een profiel dat het spel kan openbreken.

De spitsen leveren al, een balvaste aanvaller blijft wel welkom

Philippe Albert vindt dat Anderlecht een killer nodig heeft die tussen vijftien en twintig doelpunten kan maken. De huidige aanvalslijn geeft alvast redenen om daar anders naar te kijken. Mihajlo Cvetkovic en Danylo Sikan scoorden elk al twee keer, terwijl Adriano Bertaccini zijn rekening eveneens opende. In de eerste vier wedstrijden waren de spitsen dus al bepalend.

Toch is een extra aanvaller niet uitgesloten. Sikan, Cvetkovic en Bertaccini voelen zich volgens de analyse het best rond een balvaste spits en zijn minder op hun gemak wanneer ze voortdurend diep in de punt moeten spelen. Hun energie, loopvermogen en drive zijn waardevol, maar een targetman die de bal kan bijhouden én kan scoren zou de aanval een andere dimensie geven.

Een pure winger en creatieve acht staan hoog op de lijst

Ook op de flanken is de bezetting nog niet volledig. Nilson Angulo geldt als het gewenste type: een echte winger die een wedstrijd kan openbreken. Jayden Onia Seke beschikt volgens de analyse al over dat profiel, terwijl Joshua Nga Kana eerder vanop links naar binnen trekt. Olivier Antman is nog aanwezig, maar twee pure wingers in de kern wordt als te beperkt beschouwd.

Nga Kana en Lukas Ambros kunnen wel via de flank uitkomen, al vraagt dat om een explosieve flankverdediger achter hen. Met een bijkomende winger zou Bruno makkelijker van aanpak kunnen wisselen, zonder de balans in zijn ploeg te verliezen.

Mario Stroeykens wordt naar voren geschoven als de beste voetballende acht in de kern, al blijft zijn toekomst een vraagstuk. Saliba en Llansana brengen loopvermogen, druk en recuperatiekracht, maar tegen minder sterke tegenstanders is een creatiever alternatief nodig. Daarnaast kan Anderlecht nog een centrale verdediger als back-up en een duidelijke linksachter gebruiken. Moussa Ndiaye overtuigt voorlopig niet volledig, terwijl Ludwig Augustinsson nog maar één jaar contract heeft. De seizoensstart is dus bemoedigend, maar de kern vraagt nog gerichte versterking op meerdere posities.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.