Wat als… Lukaku’s late goal tegen Frankrijk wél had geteld?

Op 7 oktober 2021 leek Romelu Lukaku de Rode Duivels vlak voor tijd naar hun eerste internationale finale sinds 1980 te schieten, tot buitenspel het feest afbrak. In deze Wat Als…? blijft de vlag omlaag en telt zijn 3-2 tegen Frankrijk. België krijgt daardoor zijn langverwachte finale, maar niet automatisch de trofee waarop een gouden generatie al jaren jaagt.

De avond waarop België Frankrijk liet ontsnappen

De halve finale van de Nations League in Turijn leek aanvankelijk de perfecte Belgische revanche voor de verloren WK-halve finale van 2018. Roberto Martínez begon met Thibaut Courtois, Toby Alderweireld, Jason Denayer en Jan Vertonghen achterin, terwijl Kevin De Bruyne, Eden Hazard en Lukaku de Franse defensie moesten breken. Yannick Carrasco opende de score en Lukaku ramde kort daarna de 2-0 voorbij Hugo Lloris. Na de rust draaide Frankrijk de wedstrijd echter om. Karim Benzema scoorde vanuit de zestien en Kylian Mbappé maakte vanaf de stip gelijk. België, dat voor rust zo beheerst had gespeeld, zakte terug en verloor steeds vaker de controle over Paul Pogba, Antoine Griezmann en de Franse spitsen.

In de 87e minuut kwam de uitweg alsnog. De Bruyne stuurde Carrasco links de ruimte in, waarna diens lage voorzet door Lukaku werd binnengewerkt. De spits vierde een treffer die 3-2 had betekend, maar de aanval werd wegens nipt buitenspel afgekeurd. In werkelijkheid raakte Pogba vervolgens de lat en schoot Theo Hernández Frankrijk in de slotminuut naar de finale. Hier begint de enige afwijking: Lukaku vertrekt een fractie later, staat reglementair goed en zijn doelpunt blijft staan. Martínez laat zijn ploeg onmiddellijk lager verdedigen, Frankrijk moet gehaast risico nemen en België overleeft de resterende minuten. Niet omdat de Fransen plots minder sterk zijn, maar omdat hun beslissende aanval in een andere wedstrijdsituatie nooit dezelfde vorm krijgt.

Een finaleplaats met een pijnlijke rekening

Drie dagen later wacht Spanje in San Siro. Luis Enrique heeft met Sergio Busquets, Rodri en de jonge Gavi een elftal dat de bal opeist; Ferran Torres besliste de echte halve finale tegen Italië. België bereikt Milaan bovendien met een zware fysieke rekening. Hazard was tegen Frankrijk al na 74 minuten vervangen en Lukaku bleek achteraf evenmin beschikbaar voor de wedstrijd om de derde plaats. Omdat hun klachten vóór het hypothetische eindsignaal ontstonden, verdwijnen ze niet door de geldige 3-2. Martínez zou dus waarschijnlijk Michy Batshuayi centraal zetten, met Carrasco, De Bruyne, Leandro Trossard of Hans Vanaken rond hem. Dat elftal kan Spanje pijn doen in de omschakeling, maar mist precies de spits die lange ballen kan vasthouden en de aanvoerder die onder druk een man uitschakelt.

Het meest aannemelijke eindbeeld is daarom geen Belgische triomftocht, maar een finale die met één doelpunt verschil naar Spanje gaat. De Bruyne zou de ruimte achter de Spaanse backs zoeken en Carrasco kon met zijn snelheid gevaarlijk worden, alleen zou België lange fases zonder bal moeten doorstaan. Zelfs zonder beker verandert die zondag de status van verschillende hoofdrolspelers. Lukaku wordt herinnerd als de man die België naar een finale schoot, niet alleen als de spits die bij 2-2 nipt buitenspel stond. De Bruyne voegt een interlandfinale toe aan zijn palmares en Martínez kan aantonen dat zijn ploeg na WK-brons ook werkelijk een eindstrijd bereikte. De generatie blijft zonder prijs, maar het verwijt dat zij nooit verder kwam dan halve finales verliest kracht.

Dat extra krediet heeft ook een keerzijde. Martínez zou nog sterker vasthouden aan zijn driemansdefensie en aan de ervaren kern die Frankrijk versloeg. De kwetsbaarheid van Alderweireld, Denayer en Vertonghen tegen snelheid verdwijnt echter niet, evenmin als Hazards fysieke problemen of de afhankelijkheid van Lukaku en De Bruyne. Een finaleplaats in 2021 maakt de aanloop naar het WK 2022 rustiger, maar ze kan de nood aan verjonging ook minder dringend doen lijken. Jongere spelers zoals Charles De Ketelaere en Alexis Saelemaekers krijgen zonder de echte troostfinale tegen Italië bovendien geen identieke kans om zich te tonen. België wint prestige, maar verliest mogelijk een nuttig testmoment. In Qatar blijft daardoor dezelfde vraag bestaan: kan een ouder wordende ploeg nog drie intense groepswedstrijden controleren?

Onze Scout & Spion keren met een duidelijk oordeel terug uit deze alternatieve realiteit: een geldige treffer van Lukaku stuurt België waarschijnlijk naar zijn eerste internationale finale in 41 jaar en verzacht blijvend het oordeel over deze generatie. Spanje blijft door de Belgische blessures en zijn balcontrole de logischere winnaar van die eindstrijd. De finaleplaats verandert dus de nalatenschap van Lukaku en Martínez, maar niet de fysieke slijtage en tactische problemen die een jaar later opnieuw boven water zouden komen.

Deze special en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. Onze Scout & Spion zijn de data-experts van VoetbalFocus. Hun artikels combineren correcte feiten met doordachte analyses en scherpe interpretaties.