Wat als… Eden Hazard fit was geweest tegen Italië op Euro 2020?

Op 2 juli 2021 begon België aan de kwartfinale van Euro 2020 tegen Italië zonder kapitein Eden Hazard. De spierblessure die hij tegen Portugal had opgelopen, hield hem aan de kant in München. In Wat Als…? is hij wél wedstrijdfit en onderzoeken we hoe één extra spelmaker het evenwicht kon verschuiven.

Een geblesseerde kapitein voor de grootste test

De Rode Duivels waren met negen op negen door hun groep geraakt en hadden titelhouder Portugal met 1-0 uitgeschakeld. Hazard had zijn minuten voorzichtig opgebouwd: invaller tegen Rusland en Denemarken, basisspeler tegen Finland en vervolgens tegen Portugal. In die achtste finale voelde hij laat in de wedstrijd iets in de spieren. Ook Kevin De Bruyne kwam gehavend uit dat duel na een stevige tackle op zijn enkel. De Bruyne raakte opgelapt voor Italië, Hazard niet. Dat was meer dan een ontbrekende naam. Roberto Martínez verloor zijn kapitein, zijn beste balvaste aanvaller en de speler die onder druk een wedstrijd kon vertragen zonder het initiatief weg te geven.

In werkelijkheid begon Jérémy Doku links naast Romelu Lukaku en De Bruyne. De jonge flankaanvaller speelde onbevangen, maar Italië won met 2-1 dankzij doelpunten van Nicolò Barella en Lorenzo Insigne; Lukaku scoorde vanaf de stip. Onze andere geschiedenis begint meteen na Portugal. De scan toont geen spierschade, Hazard werkt de volgende trainingen volledig af en start in München. Verder verandert niets: De Bruyne blijft beperkt door zijn enkel, Italië behoudt dezelfde sterke ploeg en Hazard is niet plots opnieuw de ongrijpbare versie van 2018. Hij is alleen fit genoeg om negentig intensieve minuten te beïnvloeden.

Hazards balvastheid verschuift het hele schaakbord

Zijn aanwezigheid verandert eerst de veldbezetting. Giovanni Di Lorenzo kan minder agressief doordekken, omdat Hazard naar binnen zwerft en De Bruyne zo een extra aanspeelpunt krijgt. Italië blijft gevaarlijk en komt in deze aannemelijke versie nog altijd op voorsprong via Barella. België raakt nu echter vaker onder de Italiaanse druk uit. Kort voor de rust combineert Hazard met De Bruyne, waarna Lukaku de gelijkmaker binnenschiet. Insigne zet Italië na de pauze opnieuw voor, maar Hazard vindt met een lage teruglegger opnieuw Lukaku: 2-2. Martínez brengt Doku rond het laatste kwart voor een leeggespeelde Hazard. Zijn snelheid treft vermoeide benen, zonder meteen een derde goal op te leveren. Na een doelpuntloze verlenging wint België de strafschoppenreeks met 5-4, met één redding van Thibaut Courtois.

De halve finale tegen Spanje volgt vier dagen later op Wembley. Daar botst de droom op haar fysieke grens. Hazard heeft nauwelijks wedstrijdritme en kan na de zware kwartfinale niet opnieuw aan hetzelfde tempo beginnen. Martínez kiest voor Doku in de basis en houdt zijn kapitein achter de hand. Spanje monopoliseert de bal, dwingt de vermoeide Belgische middenvelders achteruit en wint in het waarschijnlijkste scenario met 2-1. België haalt dus voor het eerst sinds 1980 opnieuw een halve finale op een EK, maar geen finale. Hazard verlaat het toernooi wel met een laatste grote interlandprestatie. Dat geeft hem vertrouwen, niet de gezonde enkel of explosiviteit die hij bij Real Madrid structureel miste.

Ook de reputaties rond hem verschuiven subtiel. Doku beleeft zijn internationale doorbraak iets minder nadrukkelijk, omdat zijn verbluffende optreden tegen Italië wordt herleid tot een sterke invalbeurt. Zijn talent en latere carrière blijven evenwel overeind. Martínez krijgt meer krediet voor zijn vaste systeem en trekt met een halve finale op zak naar het WK van 2022, waar hij in werkelijkheid sowieso bondscoach bleef. De diepere problemen verdwijnen niet: de defensie wordt ouder, De Bruyne en Hazard blijven blessuregevoelig en nieuwe krachten breken niet overal even snel door. Een betere zomer van 2021 maakt de moeizame groepsfase in Qatar mogelijk minder waarschijnlijk, maar kan ze onmogelijk uitsluiten.

De Europese rimpel is groter. Italië ziet zijn ongeslagen reeks eindigen en wordt geen kampioen op Wembley. Spanje bereikt in deze tijdlijn waarschijnlijk de finale, al blijft de uiteindelijke titelhouder onzeker. België ontvangt extra prijzengeld en de gouden generatie krijgt een ander etiket: niet langer een ploeg die na 2018 alleen kwartfinales verzamelde, wel een land dat nog één keer tot de laatste vier geraakte. Daar staat een harde beperking tegenover. Eén fitte avond lost geen terugkerende fysieke problemen, verouderende automatismen of gemiste verjonging op. Het verandert de herinnering aan deze generatie, niet automatisch haar eindbalans.

Onze Scout & Spion keren met een duidelijk oordeel terug uit deze alternatieve realiteit: een wedstrijdfitte Eden Hazard had België een realistische route voorbij Italië gegeven, vooral door controle toe te voegen waar Doku voor chaos zorgde. Een plaats in de halve finale is geloofwaardig; een Europese titel blijft dat veel minder. Hazard kon één avond opnieuw het tactische middelpunt zijn, maar hij kon de fysieke slijtage van zichzelf en zijn generatie niet in zijn eentje uitwissen.

Deze special en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. Onze Scout & Spion zijn de data-experts van VoetbalFocus. Hun artikels combineren correcte feiten met doordachte analyses en scherpe interpretaties.