Union SG voelt wind kantelen: waarom de gunfactor slinkt

Union SG maakte de voorbije jaren een uitzonderlijke klim en kreeg daar lang applaus voor van bijna iedereen. Alleen klinkt er nu steeds vaker gemor rond de Brusselaars. Hoe komt het dat die gunfactor plots minder vanzelfsprekend is?

Van sprookje naar vaste waarde

Union was ooit een grootmacht in België met elf landstitels, maar na de tweede wereldoorlog volgde een lange terugval die de club zelfs tot in vierde klasse bracht. De ommekeer kwam er pas toen Union in handen kwam van Tony Bloom en Alex Muzio, met in 2021 als zichtbare mijlpaal de terugkeer naar het hoogste niveau.

Sportief ging het daarna snel. Als promovendus deed Union meteen mee voor de titel en greep het uiteindelijk nipt naast de oppergaai. In de seizoenen die volgden bleef de club structureel bovenin meedraaien en viel ze niet meer uit de top drie. Vorig seizoen werd die constante beloond met de landstitel, terwijl Union zich ook liet opmerken in de beker en in Europa—iets wat dit seizoen opnieuw het geval is.

Die opmars maakte Union jarenlang het verhaal waar neutrale fans zich graag aan optrokken: een frisse wind aan de top en een underdog die het establishment uitdaagde. Alleen krijgt dat beeld barsten. Volgens RTL-programma Dans le Vestiaire is de toon rond Union de laatste tijd duidelijk veranderd.

Succes lokt wrijving uit

Analist Marc Delire legt de verschuiving vooral uit als een reflex op aanhoudend succes. “Dit bewijst dat Union een grote ploeg is, het zijn de hoogste bomen die het meeste wind vangen. Union irriteert de mensen nu. En het establishment in het Belgische voetbal is geambeteerd omdat ze op hun terrein komen”, klinkt het bij Delire.

In dat klimaat duiken ook hardnekkige praatjes op, zoals het idee dat Union ‘geholpen’ zou worden door de arbitrage. Delire veegt dat van tafel, maar tegelijk is er volgens hem wel ruimte voor zelfreflectie. Niet alleen de resultaten bepalen hoe een club bekeken wordt, ook de manier waarop je wint speelt mee in de perceptie.

Damien Marcq gaat nog een stap verder en wijst naar factoren die Union zelf in de hand heeft. “Ze hebben er zelf ook een beetje aan bijgedragen. Hun speelstijl, hun gedrag … het is een oorzaak/gevolg-situatie. En de houding is ook veranderd omdat Union altijd bovenaan het klassement staat”, stelt hij.

Union staat intussen niet langer symbool voor alleen het onverwachte verhaal, maar ook voor een ploeg die elk jaar mee aan tafel zit. En precies daar schuift de lat: wat vroeger als branie werd gezien, wordt sneller als irritatie gelezen wanneer je week na week bovenaan blijft staan.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.