‘Sibierski moet doorschakelen want Anderlecht mist nog op bijna elke lijn’

Bij RSC Anderlecht tikt de klok luider dan de mercato normaal toelaat. Paars-wit heeft half juli al drie nieuwkomers binnen, maar de selectie voelt nog altijd als een ploeg in opbouw. En net dat wringt: Europees voetbal wacht al volgende week, terwijl Antoine Sibierski op meerdere posities nog stevig werk heeft.

De verdediging vraagt nog om concurrentie én kwaliteit

Achterin ligt vooral de linkerkant gevoelig. Ludwig Augustinsson blijft een zeer betrouwbare optie en draait opnieuw een degelijke voorbereiding, maar achter hem is de spoeling dun. Ilay Camara kan daar depanneren, al ziet Anderlecht hem momenteel eerder als rechtsachter.

Een jonger profiel op linksachter zou de balans logischer maken. Niet noodzakelijk om Augustinsson meteen te verdringen, wel om de Zweed scherp te houden en de kern minder kwetsbaar te maken. In zo’n seizoen is concurrentie geen luxe, maar bescherming.

Ook centraal achterin lijkt de puzzel nog niet volledig. Giulian Biancone en Léo Pétrot kwamen erbij, maar Anderlecht mist nog een verdediger die echt comfortabel aan de bal is. Een speler die durft inspelen tussen de linies, met snelheid en kracht, zou deze defensie een andere dimensie geven.

Dat profiel mag gerust jong zijn, pakweg rond 22 of 23 jaar. Zoumana Keita kon in de voorbereiding voorlopig niet aantonen dat hij klaar is voor het niveau van de eerste ploeg. Vooral voetballend en qua snelheid blijven er vraagtekens hangen.

Op het middenveld ontbreekt nog een echte baas

Met Lukas Ambros heeft Anderlecht al extra volk op het middenveld gehaald. In de zone van de aanvallende middenvelders lijkt de bezetting daardoor vrij vol. Tristan Degreef en Mario Stroeykens zijn er nog, net als mogelijk Enzo Sternal, die na zijn blessureleed opnieuw fit is en via de Futures gaandeweg kan aankloppen.

Stroeykens is bovendien geen klassieke nummer tien, maar eerder een acht die ook hoger uit de voeten kan. De meest gevoelige plek ligt dan ook lager op het veld. Nathan Saliba brengt arbeid en dynamiek, maar op de zes mist paars-wit nog een dominante figuur.

Enric Llansana en Marco Kana draaien een behoorlijke voorbereiding, alleen zoekt Anderlecht daar nog naar een topper. Een type Lucas Biglia: iemand die het tempo bepaalt, het spel op gang trekt en rust brengt wanneer de ploeg onder druk komt. De grote vraag is of daar budget voor is, of dat eerst een speler zoals Saliba of Stroeykens moet worden verkocht.

Cedric Hatenboer kan in principe naar zo’n rol toegroeien, maar vandaag lijkt hij nog geen dragende speler. En net dat métier kan Anderlecht in Europese weken moeilijk missen.

Twee vleugels en misschien nog een ander type spits

Voorin ligt de prioriteit duidelijk op de flanken. Jayden Onia Seke is een lichtpunt en zal zijn minuten krijgen, maar Anderlecht heeft meer creativiteit én meer snelheid nodig. Zowel links als rechts mag er nog een winger bij die een wedstrijd kan openbreken.

Een balvaste spits zou daarnaast later in de mercato nog een interessante toevoeging kunnen zijn. De huidige aanval bevat drie dynamische spitsen met scorend vermogen, maar geen echte kapstok die de ploeg laat aansluiten. Dat maakt het offensieve plaatje minder compleet dan het op papier lijkt.

De kern is dus allesbehalve af, al is dat midden juli niet uitzonderlijk. Bij Anderlecht voelt het alleen scherper aan door de Europese timing. Er kwam al ruim 45 miljoen euro binnen via Simic, Goto en De Cat, en er worden nog uitgaande transfers verwacht.

Sibierski lijkt nog ongeveer vijf spelers nodig te hebben om deze selectie echt naar een hoger niveau te tillen. De ploeg van juli 2026 oogt voorlopig minder sterk dan die van juli 2025: geen Nathan De Cat, geen Kasper Dolberg, geen Nilson Angulo en geen Thorgan Hazard. Voor een club die opnieuw top drie-waardig wil zijn, is dat geen detail maar de kern van de zomer.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.