Plots draait de wind rond Garcia: Rode Duivels zoeken tegen Spanje opnieuw WK-magie

Rond de Rode Duivels hangt opnieuw iets wat lang verdwenen leek: voorzichtig geloof. Niet luid, niet brutaal en zeker niet met grote woorden, maar wel tastbaar. Na een moeizame start op het WK staat België plots in de kwartfinale tegen Spanje, met een bondscoach die in enkele dagen van mikpunt naar hoopdrager is geëvolueerd.

Van vrieskou naar WK-koorts

Commentator Michael Van Vaerenbergh voelt hoe snel het sentiment rond de nationale ploeg is omgeslagen. In het Algemeen Dagblad vertelt hij dat de sfeer voor en tijdens de wedstrijd tegen Senegal bijzonder kil was. “Als je me vóór of zelfs tijdens die wedstrijd had gevraagd naar de stemming in België, dan had ik gezegd: ver onder het vriespunt”, klinkt het.

De zestiende finale tegen Senegal leek even het kantelpunt in negatieve zin te worden. België moest tot het uiterste gaan en volgens Van Vaerenbergh lag de ontslagbrief voor Rudi Garcia bij wijze van spreken klaar. “Met enkele op het eerste gezicht vreemde wissels leek hij écht zijn doodvonnis te tekenen. Maar in een paar minuten keerde alles om.”

Die ommekeer kwam in de absolute slotfase. De Rode Duivels scoorden nog twee keer en trokken na verlenging met 3-2 aan het langste eind. Daarna volgde een overtuigende 1-4-zege tegen de Verenigde Staten, waardoor de toon rond België plots veel warmer werd.

Van Vaerenbergh koppelt die hernieuwde energie ook aan de rel rond Folarin Balogun. “Donald Trump heeft onze WK-koorts aangewakkerd. Hij heeft ons extra buskruit gegeven”, zegt de Sporza- en DAZN-commentator. Volgens hem haalt de beleving nog niet het niveau van 2014 en 2018, maar is er na jaren eindelijk weer een positieve sfeer rond de nationale ploeg.

Garcia voelt plots de omgekeerde druk

Opvallend is vooral hoe snel het beeld rond Garcia is veranderd. De bondscoach stond volgens Van Vaerenbergh “met anderhalf been buiten”, maar kan tegen Spanje plots een heel andere bladzijde schrijven. “Als hij van Spanje wint, is hij misschien wel onze beste bondscoach ooit. Dan kun je het standbeeld bij het Koning Boudewijnstadion al beginnen inplannen. Het kan verkeren.”

De waardering gaat niet alleen over keuzes op het veld. Van Vaerenbergh noemt Garcia communicatief en menselijk sterk. “In zekere zin is hij een soort Franse versie van Louis van Gaal.” Het illustreert hoe dun de lijn op een WK kan zijn tussen afrekening en verering.

Voor de kwartfinale tegen La Furia Roja blijft België wel in een bekende rol zitten. Niet als ploeg die de borst vooruitzet, wel als land dat gedijt bij twijfel. “Alles wat er nu nog bijkomt voor België, is pure winst. We hebben niets te verliezen, we zijn de underdog. En die rol past ons als een perfect maatpak.”

Van Vaerenbergh ziet Spanje in elke linie over meer kwaliteit beschikken, behalve onder de lat. Toch sluit hij een Belgische stunt niet uit. Hij volgt het Spaanse voetbal van dichtbij en zag in de WK-kwalificatie een team waarvoor hij “heel veel schrik” zou hebben gehad, maar dat beeld heeft hij op dit WK nog niet helemaal teruggezien.

En dus leeft België verder tussen realisme en verleiding. Geen “Hollandse arrogantie”, zoals Van Vaerenbergh het zelf noemt, maar wel dat typische Belgische gevoel dat net uit de schaduw soms de gevaarlijkste wedstrijden ontstaan. Tegen Spanje wordt duidelijk of die voorzichtige koorts nog een graad hoger kan.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.