Lukaku legt bloot waar zijn drang om te slagen geboren werd

Achter de goals, de records en de status van topschutter bij de Rode Duivels zit bij Romelu Lukaku een verhaal dat veel ouder is dan zijn carrière. In de podcast Origins van Canal+ praat hij open over een jeugd waarin armoede geen abstract begrip was, maar iets dat aan de voordeur stond.

Een kind dat te vroeg begreep wat op het spel stond

Lukaku vertelt, geciteerd door Het Nieuwsblad, dat zijn ouders altijd bijzonder open met hem zijn geweest. Dat maakte de realiteit niet zachter, maar wel duidelijker. Als kind zag hij hoe zijn gezin moest zoeken naar uitwegen op momenten waarop er weinig marge overbleef.

Hij verwijst naar het bekende verhaal waarin hij zijn moeder water bij melk zag doen. Kort daarna volgde een nieuwe klap. “Een paar maanden na dat verhaal van dat water en de melk werden we buitengezet door de deurwaarder en moesten we naar Antwerpen verhuizen”, zegt Lukaku.

Het zijn geen details die hij brengt als decor rond een voetbalverhaal. Ze verklaren veeleer waarom slagen voor hem nooit vrijblijvend heeft aangevoeld. Voor Lukaku werd ambitie al vroeg iets concreets: een manier om niet opnieuw machteloos te moeten toekijken.

Wintam, geen gordijnen en een besef dat bleef hangen

Ook Antwerpen was geen eindpunt voor de familie Lukaku. De aanvaller vertelt dat het gezin later opnieuw moest vertrekken en in Wintam terechtkwam. Daar werd de situatie zichtbaar tot op straat.

“In de eerste week daar in Wintam hadden we geen gordijnen, geen zetel: toen hij voorbijreed met de fiets kon hij ons vanop straat gewoon op bed zien”, zegt Lukaku over zijn beste vriend Vini. Het beeld is klein, maar blijft hangen: een huis zonder bescherming, een gezin zonder veel om zich achter te verschuilen.

Net daar situeert Lukaku een mentale breuklijn. Hij zegt dat hij vanaf dat moment sterker werd, omdat hij zich moest neerleggen bij de omstandigheden waarin ze leefden. Zijn moeder huilde en bad ’s nachts, zijn vader deed wat hij kon, maar het geluk stond niet aan hun zijde.

Voor Lukaku werd dat geen eindpunt, maar een opdracht. “Ik ging slapen en besefte: ík zal moeten slagen”, vertelt hij. In die ene gedachte zit veel van de voetballer die later zou ontstaan: gedreven, soms hard beoordeeld, maar gevormd door een noodzaak die niet uit het stadion kwam.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.