Preud’homme ziet Club Brugge in tien jaar compleet veranderen

Club Brugge is in een decennium tijd een club geworden met andere ambities, andere middelen en vooral: een andere kwaliteitslat. Michel Preud’homme kijkt terug op zijn periode in Jan Breydel en legt scherp bloot waar het verschil vandaag zit. Zijn vergelijking zegt veel over hoe snel de normen in Brugge zijn opgeschoven.

Van doorbraakjaar naar Europese gewoonte

Club Brugge maakte de voorbije tien jaar een opvallende sprong voorwaarts. In drie van de laatste vier deelnames aan de Champions League bereikte Blauw-Zwart de knock-outfase, en ook in de Youth League laat de club zich dit seizoen nadrukkelijk zien. Het contrast met de periode van tien jaar geleden kan moeilijk groter zijn.

Preud’homme was destijds de coach die Club naar een eerste landstitel loodste na een droogte van elf jaar. Daarmee gaf hij mee de aanzet tot het succesverhaal onder voorzitter Bart Verhaeghe en het tijdperk waarin Vincent Mannaert tot voor kort een bepalende rol speelde. Volgens Club Brugge is intussen een ander hoofdstuk begonnen: een club die zichzelf in Europa wil meten en daar ook steeds vaker in slaagt.

Het prijskaartje als graadmeter

De ex-trainer ziet vooral een enorme verschuiving in het spelersmateriaal. “Ja, nu heeft Club meer talent”, erkent Preud’homme in Het Nieuwsblad. Die ene zin vat samen wat in Brugge stilaan normaal is geworden: een bredere kern, meer kwaliteit in de breedte en een hogere instapdrempel voor wie wil doorbreken.

Hij koppelt dat ook aan de financiële slagkracht die Club de afgelopen jaren opbouwde. Preud’homme maakt het verschil concreet met een vergelijking die blijft hangen: vroeger mocht een spits niet meer dan drie miljoen euro kosten, terwijl dat bedrag vandaag volgens hem ook op tafel kan voor een speler van Club NXT. Het is een illustratie van hoe de club intussen naar talent kijkt: sneller investeren, vroeger inschatten, en vooral met een grotere marge om risico’s te nemen.

Tegelijk wil Preud’homme zijn ploeg van toen niet reduceren tot ‘een ander tijdperk’. Hij benadrukt dat er wél kwaliteit rondliep, en noemt onder meer Vormer, Refaelov en Claudimir als slimme spelers die snel begrepen wat er gevraagd werd. In de defensie stonden Denswil en Engels centraal, terwijl Laurens De Bock volgens hem vooral door mentaliteit belangrijk was. Ook Timmy Simons wordt uitgespeeld als zijn verlengstuk op het veld, en Thomas Meunier krijgt nog een aparte vermelding. Het typeert hoe Club Brugge evolueerde: van een ploeg die met ervaring en karakter een titel forceerde naar een club die die basis combineert met meer talent en grotere middelen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.