Nico Dijkshoorn ziet risico’s bij Rode Duivels-Iran op WK 2026

Nico Dijkshoorn heeft zijn blik op het WK 2026 scherpgesteld, met één match in het bijzonder: Rode Duivels-Iran. De columnist stoort zich aan de politieke stilte rond dat duel en schetst een sfeer die volgens hem allesbehalve onschuldig aanvoelt.

Stilte rond een beladen affiche

Dijkshoorn kijkt vooruit naar het WK 2026 in de Verenigde Staten, Canada en Mexico, en zoomt daarbij in op de groepswedstrijd van België tegen Iran. Daarbij valt hem vooral op wat hij níét hoort: naar eigen zeggen heeft hij nog niets vernomen van Belgische hoogwaardigheidsbekleders over die confrontatie. Dat meldt Het Nieuwsblad.

Hij zegt verrast te zijn door die afwezigheid van reacties, omdat hij het duel niet ziet als een wedstrijd die je zomaar in dezelfde routine kunt stoppen als eender welke andere WK-match. “Dat verbaast mij. Ik verwacht in het stadion nu niet direct de bekende oergezellige Amerikaanse familiebeleving wanneer de Iraniërs het veld betreden. De gemiddelde sportende Amerikaan kennende verwacht ik niet direct een ontroerende verbroedering”, aldus Dijkshoorn.

“Levensgevaarlijke exercities”

In zijn vooruitblik trekt Dijkshoorn de lijn breder dan enkel de tribunes of de sfeer in het stadion. Hij heeft het over een “opgefokte” beleving die volgens hem nog intenser kan worden zodra Iraanse spelers op het veld verschijnen. In dezelfde adem verwijst hij naar bombardementen, naar de uitleg die daarbij wordt gegeven, en naar wat hij zelf als de echte drijfveren ziet. “Olie, olie, machtsvertoon van de Grote Oranje Narcist en als een hondje doen wat Israël aan de VS vraagt”, zegt hij.

De columnist benadrukt tegelijk dat anderen daar anders naar mogen kijken, en plaatst dat in een context van vrijheid in België en Nederland. Maar over één punt wil hij wél een gedeelde noemer vinden: volgens hem kunnen de poulewedstrijden van België “levensgevaarlijke exercities” worden. Om dat gevoel te vatten, grijpt hij naar een historische vergelijking: een maand na het bombardement op Rotterdam, in juni 1940, in De Kuip een vriendschappelijke match tegen Duitsland spelen. Met die parallel onderstreept hij hoe geladen zo’n sportmoment kan aanvoelen wanneer de realiteit buiten het veld blijft doorwegen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.