Nederlandse kritiek raakt gevoelige Duivels-snaar na stroef begin tegen Egypte

De WK-start van de Rode Duivels heeft meteen iets losgemaakt. De 1-1 tegen Egypte is op papier geen ramp, maar de manier waarop België lange tijd vastliep, voedt opnieuw een vraag die rond deze ploeg blijft hangen: is dit elftal wel genoeg één blok wanneer het moeilijk wordt?

Een remise met meer schade dan de score toont

België wordt op dit WK niet bij de uitgesproken favorieten gerekend. Zelfs als dark horse viel de naam van de Duivels vooraf nauwelijks. Toch waren de verwachtingen voor de opener hoger dan wat de wedstrijd uiteindelijk opleverde.

De ploeg van bondscoach Rudi Garcia had in de voorbereiding een degelijke indruk nagelaten. Bovendien blijft er voldoende individuele kwaliteit in de selectie zitten. En ook de poule oogde op voorhand niet als een onmogelijke opdracht.

Tegen Egypte werden de Rode Duivels echter snel terug met de voeten op de grond gezet. Vooral in de eerste helft vond België geen goede oplossing tegen de defensieve organisatie van de Egyptenaren. Daarbovenop prikte Egypte gevaarlijk tegen.

De 0-1 bij de rust voelde daardoor niet gestolen aan. Integendeel: Egypte liet zelf nog kansen liggen om de Belgische avond nog zwaarder te maken. Pas na de pauze, mede door enkele wissels, kwam er meer schwung in het spel.

België sleepte uiteindelijk nog een gelijkspel uit de brand. Met wat meeval had er zelfs meer ingezeten. Maar het bredere gevoel bleef hangen: deze opener moest rust brengen, maar leverde vooral nieuwe vragen op.

Nederland ziet vooral geen hecht blok

Bij ESPN werd vooral ingezoomd op de manier waarop België reageerde zodra het achter de feiten aan moest lopen. Marciano Vink zag nog altijd veel kwaliteit, maar ook een opvallende kwetsbaarheid. “België heeft nog steeds een heel mooi elftal. Maar op het moment dat zij achter komen, merk je een bepaalde vorm van paniek.”

Volgens Vink verandert er dan iets bij bepaalde spelers. “Dan zie je bij bepaalde spelers dat het toch anders is om voor je club te spelen dan voor je nationale ploeg”, klonk het. Het is een opmerking die verder gaat dan één slechte helft of één tegenvaller in een openingsmatch.

Arnold Bruggink was nog scherper in zijn analyse. De voormalige international zag opnieuw een ploeg die volgens hem te weinig als geheel functioneert. “Bij België zie je toch altijd, ook nu weer: vijf spelers voorin en er staan er vijf ergens achterin.”

Bruggink sprak zelfs over een “soort scheidingslijn” binnen het elftal. “Dat gevoel heb ik altijd bij dat elftal. Er zijn ook spelers die mekaar niet kunnen luchten en zien. Ik zie geen echt team, terwijl de Belgen toch superveel kwaliteiten hebben.”

Ook tactisch klonk er kritiek, onder meer rond Leandro Trossard. Vink vond dat de rol van de Arsenal-aanvaller niet optimaal aansloot bij wat hij bij zijn club vaak brengt. “Trossard wordt bij Arsenal steeds weggestoken, dan is hij degene met de meeste diepgang. Nu moet hij zelf in de bal komen en acties maken.”

Daarbij viel ook de naam van Jérémy Doku. “Ik vond Doku niet zichzelf”, stelde Vink. Zijn eindconclusie was helder: “Die 1-1 verdienden ze wel. Maar het moet echt beter willen ze verder geraken.”

Voor België blijft de schade in de stand beperkt, maar in uitstraling niet. Een WK-opener kan snel blijven kleven, zeker wanneer de kritiek raakt aan een oud en gevoelig thema: kwaliteit genoeg, maar de samenhang moet nu ook zichtbaar worden.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.