Nathan Ngoy wordt zeldzame houvast bij zoekende Rode Duivels

De druk hing al vroeg zwaar boven de wedstrijd tegen Iran. Na het gelijkspel tegen Egypte hadden de Rode Duivels eigenlijk nood aan een overtuigende reactie, maar bij de rust bleef vooral het gevoel hangen dat België nog altijd naar zichzelf zoekt. Tussen die grijze wolken dook wel één naam opnieuw nadrukkelijk op: Nathan Ngoy.

België botst op Iraanse muur

Halfweg stond het nog altijd 0-0, en dat cijfer vertelde veel over de Belgische avond. De Duivels vonden wel enkele openingen en met een xG van 0,90 had een doelpunt niet misstaan, maar echt bruisen deed het offensief niet. Iran hield de ruimtes klein en dwong België te vaak naar oplossingen zonder scherpte.

Romelu Lukaku kreeg verrassend een basisplaats, maar kon zijn gebrek aan ritme niet helemaal verbergen. Ook de aanvoer vanuit de tweede lijn miste precisie. Kevin De Bruyne, Alexis Saelemaekers en Leandro Trossard vonden te weinig passes die de Iraanse defensie echt openden.

Helemaal zorgeloos was het achterin evenmin. België ontsnapte aan een achterstand toen Taremi na een ingestudeerd nummertje scoorde, maar de VAR ingreep. Daarvoor had Thibaut Courtois ook al een uitstekende redding nodig gehad om de schade te vermijden.

Ngoy blijft overeind in de chaos

Net daarom viel Ngoy zo op. De 23-jarige verdediger van Lille had tegen Egypte al voor een aangename verrassing gezorgd en zette die lijn tegen Iran door. In de duels bleef hij stevig, zonder paniek in zijn spel te laten sluipen.

Zijn waarde lag niet alleen in verdedigen. Ngoy durfde ook vooruit te denken, met als meest opvallende moment een knappe cross richting De Bruyne. Die actie leidde in de slotfase van de eerste helft nog tot een mogelijkheid voor Lukaku.

Sacha Tavolieri vatte het op X raak samen: “Nathan Ngoy, l’éclaircie dans la grisaille.” Het zegt veel over de wedstrijd dat een centrale verdediger het meest tastbare lichtpunt werd in een Belgische ploeg die offensief nog naar ritme en overtuiging zoekt.

Voor Ngoy zelf blijft zijn opmars intussen opvallend. Een jaar geleden had bijna niemand voorspeld dat hij op dit niveau zo snel een rol zou opeisen bij de nationale ploeg. Nu biedt hij net datgene waar België in zo’n wedstrijd het hardst naar snakt: rust, duelkracht en een vleugje vertrouwen.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.