Messi sleurt Argentinië uit de afgrond en laat Engeland achter met nieuwe WK-deceptie

Engeland voelde de finale al dichterbij komen, maar tegen Argentinië bestaat zekerheid nooit lang. In een halve finale die meer weg had van een gevecht om elke centimeter dan van een verzorgd schaakspel, draaide Lionel Messi het verhaal helemaal om. Twee assists, twee late Argentijnse goals en opnieuw een WK-finale voor La Albiceleste: 1-2.

Een klassieker die meteen onder stroom stond

Spanje had zich dinsdag al voorbij Frankrijk naar de finale gewerkt. Een dag later lag het tweede ticket klaar voor Engeland of Argentinië, twee landen met een voetbalgeschiedenis die op zichzelf al genoeg spanning meebrengt. Nog voor de bal goed en wel rolde, hing er elektriciteit in de lucht.

Bij Argentinië begon Rodrigo de Paul op de bank. Giuliano Simeone, de zoon van Atlético Madrid-trainer Diego Simeone, kreeg verrassend een basisplaats. Thomas Tuchel koos aan Engelse kant voor Morgan Rogers, en dus niet voor Bukayo Saka of Noni Madueke, terwijl Djed Spence als linksback startte.

De toon was meteen gezet. Na amper drie minuten ontstond het eerste opstootje, nadat Enzo Fernández hard doorging op Elliot Anderson. Binnen de tien minuten had Argentinië al vier overtredingen achter zijn naam staan, een gedeeld record op dit WK, samen met Zweden tegen Frankrijk.

Scheidsrechter Ismail Elfath kreeg nauwelijks tijd om adem te halen. Engeland-Argentinië werd al snel een wedstrijd van botsingen, tackles en opgejaagde blikken. Kansen bleven tot aan de eerste drinkpauze uit, maar de intensiteit vertelde alles over wat er op het spel stond.

Ook richting de rust bleef het vuur onder de wedstrijd branden. Lisandro Martínez en Anderson gingen op de bon, terwijl Thomas Tuchel langs de zijlijn nadrukkelijk aanwezig was. Voetballend bleef het wachten op helderheid, emotioneel stond de halve finale al lang in brand.

Gordon raakt Engeland recht in de droom

Deze wedstrijd had een doelpunt nodig om echt open te breken. Dat viel tien minuten na de rust, en eigenlijk uit het niets. Morgan Rogers schilderde een heerlijke voorzet richting tweede paal, waar Anthony Gordon opdook en de bal binnentikte.

Voor Gordon, de kersverse aanwinst van FC Barcelona, was het zijn eerste WK-goal. Voor Engeland leek het een moment dat jarenlang kon blijven hangen. De ploeg van Tuchel stond op voorsprong in een halve finale tegen Argentinië, met de eerste WK-finale sinds 1966 plots binnen handbereik.

Maar dat doelpunt deed vooral iets los bij Argentinië. La Albiceleste werd wakker, dreef Engeland steeds verder achteruit en vond sneller de weg naar de Engelse zestien. Spence moest kort na de 1-0 al uitpakken met een tackle die de gelijkmaker voorkwam.

Daarna was het Jordan Pickford die Engeland overeind hield. De doelman reageerde geweldig op een kopbal van Nicolás González. De tweede drinkpauze kwam voor Engeland dan ook op een bijzonder welkom moment, want de Argentijnse druk begon steeds zwaarder te wegen.

Ook na die onderbreking veranderde het spelbeeld niet. Alexis Mac Allister kopte tegen de paal, González kwam opnieuw dicht bij de gelijkmaker en Argentinië bleef duwen. In de slotfase moest Lautaro Martínez mee het verschil maken, terwijl Engeland vooral probeerde te overleven.

Messi vindt de openingen wanneer Engeland wankelt

Argentinië kreeg uiteindelijk waar het op basis van de tweede helft al een tijd naar op jacht was. Vanuit de tweede lijn haalde Enzo Fernández uit, na een pass van Messi. De bal ging prachtig binnen en de halve finale was opnieuw helemaal open.

Daarna volgden negen minuten extra tijd. Minuten waarin Engeland moest verdedigen met alles wat nog over was, en Argentinië rook dat er meer mogelijk was dan verlengingen. Mac Allister raakte opnieuw de paal, waardoor Engeland heel even mocht denken dat het geluk aan zijn kant bleef.

Dat gevoel duurde nog geen tien seconden. Messi kreeg opnieuw ruimte om te kijken, tilde een geweldige voorzet richting Lautaro Martínez en de invaller kopte Argentinië voorbij Engeland. In één flits veranderde de Engelse droom in Argentijnse extase.

Die voorsprong gaf Argentinië niet meer weg. Dankzij goals van Fernández en Martínez, allebei op aangeven van Messi, staat de regerende wereldkampioen voor de tweede keer op rij in de WK-finale. De vorige keer, in Qatar, nam Argentinië in de finale beter strafschoppen dan Frankrijk.

Voor Engeland is de pijn bijzonder scherp. Het land stond dicht bij een finale waar het sinds 1966 op wachtte, maar zag alles in de slotfase kantelen. Argentinië trekt verder met de uitstraling van een ploeg die zelfs op de rand van uitschakeling nog een manier vindt om geschiedenis te schrijven.

Dit artikel en bijbehorende afbeelding werden gegenereerd met behulp van AI. VoetbalFocus hanteert een redactioneel systeem op basis van informatie uit betrouwbare bronnen.